کانون دوستداران کارگران سوسیالیست

تغيير آدرس:

2011-12-08T14:55:00.000-08:00

نشريه ي كارگر سوسياليست

كانون سوسياليست هاي كارگري

www.socialistworkers.blogspot.com

در حمایت از " کمیته دفاع از رضا شهابی "

2011-12-07T11:56:00.000-08:00

سرکوب، شکنجه و زندان، پايان کار نيست!

اتحاد و همبستگی طبقاتی کارگران رمزپیروزی است!

چهره ی واقعی و کریه مزدوران اسلامی سرمایه در به بند کشاندن، شکنجه و آزار فعالین و رهبران کارگری را باید در ادامه اعتصاب بزرگ کارگری کارگران شرکت واحد و مبارزه کارگران نیشکر هفت تپه برای ایجاد سندیکایشان جستجو نمود، که در روزهای اعتصاب پر افتخار سندیکای شرکت واحد، زمانی که کارگران را گروه گروه مورد ضرب و شتم قرار می دادند، دسته دسته به بند می کشيدند، به خانه هايشان يورش می بردند و همسران و فرزندان خرد سا لشان را به اسيری می گرفتند، شناخت و به خاطر سپرد .

رضا شهابی از رهبران سندیکای شرکت واحد، که با وجود بیمارهای متعدد و وضعیت بشدت وخیم جسمانی اش که حدوداً 19 ماه است در بلاتکلیفی کامل در زندان به سر میبرد، و علی نجاتی از رهبران سندیکای نیشکر هفت تپه، با توجه به بیماری قلبی اش که مورد تایید پزشک قانونی قرار گرفته است و در شرایط نامساعد جسمی قرار دارد، کماکان در زندانهای رژیم ضد کارگر در اسارت هستند.

سرکوب بی رحمانه و وحشیانه فعالین و رهبران جنبش کارگری از طرف رژیم

رضا شهابی و علی نجاتی با مبارزه ات پیگیرشان برای ایجاد تشکلهای کارگری توانسته اند مسائل و خواسته های جنبش کارگری را به مسائل و خواسته های محوری مورد توجه جامعه تبديل کنند و در مرکز تحول و مبارزه طبقاتی جای دهند. حکومت سرکوبگری که در ميان انبوهی از نارضايتی توده های کارگر و زحمتکش قرار گرفته است، هرگونه اعتراض و اعتصاب از جانب توده های کارگر را نمی تواند تحمل نماید، زیرا عواقب این حرکتها این رژیم ضد کارگر را با دشواریهای جدی روبرو خواهد ساخت. حقيقت اینجا است زمانی که نیروی متشکل کارگران و زحمتکشان، به میدان بیاید، و رهبرانی همچون شهابی و نجاتی در راس این حرکت قرار بگیرند چنین حرکتی قادرخواهد بود حکومت اسلامی سرمایه را به زیر بکشد. ترس و وحشت رژیم سرمایه از چنین روزی و نقش چنین پیشروانی است. اما خواست طبقه کارگر، با فوریت دادن به آزادی تمام فعالین و رهبران کارگری از جمله رضا شهابی و علی نجاتی خواستی عاجل و پا بر جاست. سنديکاهای کارگران که توانسته است در خفقان ترين شرايط ، اعتراضات وسیع کارگری در ايران را سازمان دهد، این تشکلها هنوز پا برجا هستند، زيرا این تشکلها از خواست و نياز هزاران هزار کارگر دفاع می کند.

چنين اعتراض و مبارزه ای که در شرايط اختناق آميز کشور، و در زير سنگين ترين تهديدها و دستگيری ها، صورت می گيرد، حاصل تلاش های خستگی ناپذير و مستمری است که فعالين و رهبران کارگری ، در طی سال ها به انجام رسانده اند و امروز با مقاومت ، استقامت و ایستادگیشان رژیم جنایتکار را به زانو در آورده اند. فعالین کارگری جنبشی را نمایندگی می کنند که حتی زندان ، شکنجه و سرکوب بیرحمانه، نمی تواند اختلالی در اراده طبقاتیشان نسبت به آرمانهای والای بشری بوجود بیاورد.

آزادی این عزیزان رضا شهابی و علی نجاتی و سایر فعالین کارگری در بند مستلزم به میدان آمدن طبقه کارگر متحد و متشکلی میباشد که با استفاده از توان مبارزاتیش به شکل اعتراض و بویژه اعتصاب قدرت طبقاتی خود را به نمایش بگذارد، و با وادار نمودن و عقب نشاندن دولت و مزدوران سرکوبگرش، کارگران دربند را آزاد نمایند.

فعالین جنبش کارگری همبستگی طبقاتی خود را با خانواده های کارگران بازداشت شده اعلام می دارند و برای آزادی کارگران دستگیر شده مبارزه خواهند کرد. ما نیز " کانون سوسیالیستهای کارگری " در این راه برای آزادی این عزیزان با تمام توان تلاش خواهیم کرد و خود را جزئی از " کمیته دفاع از رضا شهابی" می دانیم. دستگيرى اين فعالين جنبش کارگرى را شديدا محکوم مى کنيم، خواستار آزادى فورى و بدون قید و شرط آنها هستيم و در انجام این امر مهم از هيچ کوششى فرو گذار نخواهيم کرد.

دسامبر 2011

مرگ بر حکومت اسلامی سرمایه

پر توان باد اتحاد و همبستگی طبقاتی کارگری

زنده باد سوسیالیسم

کانون سوسیالیستهای کارگری

http://socialistworkers.blogspot.com/

kargar.socialist@gmail.com

Facebook: Kanone Socialisthaye Kargari

اعلام تشکیل «کمیته‌ی دفاع از رضا شهابی»

رونوشت به کارگران، تشکل‌های کارگری، رسانه‌ها و مسئولان قضایی

کارگران، مردم و وجدان‌های بیدار!

رضا شهابی کارگر و عضو هیأت‌مدیره‌ی سندیکای کارگران شرکت واحد از تاریخ 22 خرداد 1389 به مدت 19 ماه است که به دلیل دفاع از حقوق و مطالبات خود و کارگران در زندان اوین تهران، دربند است.

رضا اکنون ناراحتی و نارسایی در کبد و کلیه دارد و 4 مهره‌ی کمرش ضایع شده و اکنون نیمه‌ی چپ بدنش بی‌حس شده است و مطابق هشدار پزشکان احتمال فلج شدن او وجود دارد و تا کنون چندین بار اورژانسی به بیمارستان منتقل شده است.

در این مدت 19 ماهه، اعضای خانواده و فرزندان رضا در بدترین شرایط روحی، جسمی و اقتصادی به سر برده‌اند. ما بارها به مقامات قضایی و نیز مسئولین مختلف مراجعه و نامه‌نگاری کرده‌ایم اما رضا تا کنون آزاد نشده است و هم‌چنان بلاتکلیف است و جان‌اش نیز در خطر است. رضا در اعتراض به این وضعیت از یکم آذرماه دست به اعتصاب غذا زده است. ما تمام تلاش خود را کرده‌ایم تا این کارگر زندانی آزاد شود، اما اکنون و پس از 19 ماه کماکان در شرایط وخیم جسمی در زندان است.

رضا باور داشته و دارد که کارگران تنها باید به حمایت‌های کارگران اتکاء کنند و همواره در این راه تلاش نموده است. ما اعضای خانواده‌ی رضا شهابی نیز در حمایت از رضا و باورهایش دست کمک و یاری به سوی کارگران و تشکل‌های کارگری دراز می‌کنیم و از همگان می‌خواهیم برای آزادی بی قید و شرط و فوری رضا شهابی تلاش نمایند.

بدین وسیله ما تشکیل «کمیته‌ی دفاع از رضا شهابی» را اعلام می‌کنیم و از کسانی که مایل‌اند عضو این کمیته شوند یا افرادی که مایل به حمایت از آن هستند می‌خواهیم که با نشانی‌های زیر تماس بگیرند.

k.d.shahabi@gmail.com

k-d-shahabi.blogspot.com

کمیته‌ی دفاع از رضا شهابی - 12 آذرماه 1390

شیرین شهابی – محمد امین شهابی- ربابه رضایی- مریم قاسملو- نادر نادری - حمید رضایی- زهرا شهابی- بهمن شهابی- مهدی شهابی-عسگر شهابی- قاسم شهابی

اطلاعیه شماره 2 کمیته دفاع از رضا شهابی

امروز 15 روز از اعتصاب غذای رضا شهابی،کارگر زندانی در بند 209 زندان اوین میگذرد.و هنوز هیچ خبری از وضعیت رضا شهابی در دست نداریم..

آخرین بار که صدای رضا را شنیدیم روز یکشنبه،13 آذر بود که او با صدای بسیار لرزان که حکایت از حال وخیم او میداد،صحبت میکرد.رضا ممکن است فلج شود و ما هنوز بی اطلاعیم که آیا او را به بیمارستان منتقل کرده اند یا خیر.

دادستان تهران تاییدیه ی پزشک قانونی را به زندان ارسال کرده که در آن تاکید شده رضا شهابی باید به سرعت برای عمل جراحی به بیمارستان منتقل شود.

روز یکشنبه به هنگام صحبت کردن رضا با همسر و فرزندانش،از آن سوی خط دائم رضا را تحت فشار قرار میدادند که باید گوشی را بگذارد و تماس را قطع کند.این در حالی است که تماس تلفنی هر یکشنبه سهمیه ی زندانیان بند 209 است.اما ماموران برای ایجاد فشار روانی بر رضا با وجود اینکه او از امکان معمول و همگانی تلفن هفتگی استفاده می کرده،وی را ناچار میکردند که هرچه زودتر مکالمه را پایان دهد.

خانواده ی رضا مدت هاست که موفق نشده اند رضا را ملاقات کنند.زیرا در ملاقات دو هفته یک بار و در آخرین نوبت ملاقات، رضا شهابی به دلیل ضعف مفرط جسمی در اثر بیماری و نیز بیحالی ناشی از اعتصاب غذا نتوانسته بود به سالن ملاقات بیاید.ماموران اطلاعات برای تخریب روحیه ی خانواده به آنها گفته بودند رضا خودش میگوید دوست ندارم خانواده ام را ببینم!

شهابی کارگری است که از حقوق صنفی خود و دیگر کارگران دفاع کرده است و اکنون 19 ماه است بیگناه و اکنون در شرایطی که احتمال فلج شدنش وجود دارد و جانش نیز در خطر است در زندان اوین و در شرایط دشواری محبوس است.

کمیته دفاع از رضا شهابی از تمام تشکل ها و افرادی که حمایت یا عضویت خود را به ما اعلام داشته اند تشکر نموده و به زودی اسامی اعضای جدید کمیته اعلام خواهد شد.

این کمیته خواهان اقدام فوری و هرچه بیشتر برای آزادی بی قید و شرط و فوری رضا شهابی است.

کمیته دفاع از رضا شهابی – 16 آذر 90

اسلامی سرمایه از سر استیصال و بن بستی است که در شرایط فعلی دراثر بحرانهای عمیق اقتصادی و سیاسی با آن دست و پنجه نرم می کند. حاکمان سرمایه به علت ناتوانی در حل بنیادی مسائل اقتصادی و سیاسی جامعه چاره ای جز سرکوب، زندان وشکنجه برای عبور از این بحران را در جلو روی خود نمی بینند. و از اینکه بیشترین حملات و قساوتها متوجه طبقه کارگر و پیشروان آن میشود به این دلیل است که طبقه کارگر با اتحادش ، با رشد جنبش اش و ایجاد تشکلهایش تنها طبقه ای است که با دست بردن به مناسبات سرمایه میتواند "نان و آزادی " را نه فقط برای طبقه کارگر بلکه برای همه طبقات و اقشار دیگر جامعه تامین نماید. بیکاری میلیونی، فقر روز افزون، تورم سرسام آور که با حذف یارانه ها و تحریمهای اقتصادی سر به فلک کشیده، افزایش فزاینده اخراج سازیها، استثمار شدید کارگران با استفاده از طرح قراردادهای موقت و سفید امضاء، عدم امنیت شغلی که با هر اعتراض بیکاری، دستگیری و زندان را بهمراه دارد، آنچنان عرصه را بر طبقه کارگر و تهیدستان جامعه تنگ نموده است که میلیونها کارگر و زحمتکش برای بدست آوردن ابتدایی ترین خواسته های خود چاره ای جز اعتراض، اعتصاب و مبارزه هر روزه بر علیه رژیم تا دندان مسلح ندارند. رهبران کارگری زندانی برای حقانیت دادن به احقاق خود، با اتکاء به نیروی خود و دیگر هم طبقه ایهایشان دست به ایجاد تشکلهای کارگری زدند و بهمین دلیل به خشن ترين و سعبانه ترین شکل سرکوب، زندان و شکنجه میشوند. اعتصاب و اعتراض برعلیه ستمها و نابرابریهای جامعه و ایجاد تشکلهای توده ای کارگری از ابتدایی ترین حق طبیعی کارگران است، که این امر ترس و وحشت عظیمی را برای صاحبان سرمایه و دولت حامی شان بهمراه داشته است.

دومین کنفرانس جهانی "لیبر استارت" و اهداف پیش رو!

2011-12-07T11:53:00.000-08:00

دومین کنفرانس جهانی "لیبر استارت" و اهداف پیش رو!

کانون سوسیالیستهای کارگری

دومین کنفرانس جهانی سالانه همبستگی کارگری " لیبر استارت " ازتاریخ 18 تا 20 نوامبردر کشور ترکیه برگزار شد. درج بموقع این خبر از طرف سایت کانون مدافعان حقوق کارگر، گزارش و موضع گیری صحیح آنها توجه فعالین سوسیالیست درجنبش کارگری ایران را به خود جلب کرد. این دومین کنفرانسی است که با شرکت بسیاری ازاتحادیه های کارگری کشورهای مختلف دنیا و نیز حضور مرکز همبستگی آمریکایی (سالیدارتی سنتر) درآن به "میزبانی" لیبراستارت برگزارمی شود. اهداف و استراتژی ای که کنفرانس هایی از این نوع دنبال می نمایند از منظر جنبش کارگری جهانی بویژه در کشورهای شرکت کننده در آن که بیشتر آنها را کشورهای پیرامونی وعربی تشکیل می دهند حائز اهمیت است، به عبارتی ترکیب نیروهای شرکت کننده درآن و روندی که این کنفرانس با توجه به اوضاع جنبش کارگری جهانی پیش روی خود قرارمیدهد قابل بررسی و تعمق است. استراتژی و اهداف این کنفرانس تا چه حد می توانند در خدمت تقویت جنبش کارگری در بیایند جای سوال جدی دارد. خصوصن با توجه به این که در شرایط فعلی طبقه کارگر جهانی نه با اهداف و سیاستی روشن و نیز نه متشکل و متحزب از دیدگاه سوسیالیستی، اما در هر صورت برای دفاع از دست آوردهایش و برعلیه برنامه های ریاضت اقتصادی دولت های امپریالیستی وعقب مانده و ارتجاعی، درگیر مبارزات وسیع ضد سرمایه داری است وهمچنین کشورهای عربی و آفریقایی در شرف انقلابات نیمه تمام هستند، به این حرکت اهمیت ویژه ای می دهد. از این منظر برای سوسیالیست های کارگری سکوت و پرده پوشی دررابطه با اهداف مرکز همبستگی آمریکا و سایت لیبراستارت از گذاشتن چنین کنفرانس هائی و در قبال جنبش طبقه کارگر جایز نخواهد بود.

از مسائل مورد توجه و چشمگیردر کنفرانس مذکور یکی برگزار کننده این کنفرانس یعنی " لیبر استارت "(1) ودیگری ترکیب نیروهای شرکت کننده درآن و بویژه همه کاره ی آن سالیدارتی سنتر است، "سالیدارتی سنتر" یا مرکز همبستگی کارگری آمریکا با نقشی که این نهاد به عنوان یک نهاد امپریالیستی ایفاء می کند جای بحث دارد. ما هم خود را مؤظف می دانیم که از این منظر به مسئله در حد توان بپردازیم.

هدف از ایجاد "سالیداریتی سنتر" این نهاد امپریالیستی ظاهرن عبارت است از«کمک به ایجاد جنبش جهانی کارگری بر زمینه اتحادیه های کارگری دمکراتیک و مستقل برای تقویت اقتصاد و قدرت سیاسی کارگران» وظاهرن یک نهاد غیر انتفاعی است که در بیش ازبیست و پنج کشورتحت نام «اتحادیه کارگری» شعبه دارد ولی در اصل سیاست امپریالیستی آمریکا را در این اتحادیه ها تبلیغ و ترویج می نماید. این نهاد بعنوان یک عامل باز دارنده مانع ایجاد تشکلهای مستقل، طبقاتی و رادیکال در میان کارگران کشورهای مختلف جهان میشود. در واقع هدف اصلی این نهاد فاسد ساختن جنبش کارگری کشورهای مربوطه و جنبش کارگری جهانی است. فلسفه برنامه و موجودیت این نهاد دقیقا بر مبنای همان فلسفه، ان. ئی. دی و نیز ا. آی. اف. ال. دی بنیانگذاری شده است (2).از خصوصیات سالیدارتی سنترهمچون یک نهاد امپریالیستی این که در حرف خواهان اعطای مشارکت سیاسی به کارگران و اتحادیه های کارگری است و حمایت از منافع آنها را دارد، اما درعمل خواهان تشویق اتحادیه ها و گروههای کارگری در ترویج و ارتقاء خصوصی سازی و گلوبالیزاسیون نظام سرمایه داری امپریالیستی میباشد. ان.ئی.دی و سالیداریتی سنتر منابع مالی فراوانی در اختیار میانه روها (سانتریستها) و راسیستهای اتحادیه های کارگری برای مقابله با اتحادیه هایی که انعکاس منافع واقعی کارگری و رادیکال هستند، قرار می دهند. هدف اصلی چنین سیاستی به رهبری رساندن افراد موافق سیاست امریکا با صرف مبالغ فراوان دلار و ممانعت از ورود نمایندگان واقعی کارگران مترقی و چپ و سوسیالیست در راس این اتحادیه ها است. استراتژی ای که درواقع این نهاد امپریالیستی جلو روی خود دارد یاری رساندن به بورژوازی جهانی برای حذف گرایشات رادیکال درون جنبش کارگری میباشد و همچنین تاثیر گذاری مخرب و فاسد نمودن جنبش کارگری کشورهای مختلف از طریق برآورده کردن باصطلاح نیازهای مالی جنبش کارگری است. البته باید تاکید کرد که بخش مهمی از جنبش کارگری آمریکا و فعالینش، خود منتقد جدی سیاستهای بین المللی رهبری اتحادیه سراسری کارگران آمریکا هستند و علیه آن مبارزه می کنند.

آمریکا در شهر واشینگتن، "ند" (3) را تشکیل داد كه سیاست خارجی‌اش را از طریق آن گسترش داده و در عین حال به آن ظاهری غیر دولتی بدهد. "ند" مدعی است كه دموكراسی را اشاعه میدهد در حالی‌كه به طور واقعی فقط برای پیشبرد اقتصاد بازار عمل میكند و كنترل مداوم قدرتمندان محلی و الیت جهانی را اعمال مینماید. برخی از رهبران سیاست خارجی آ.اف.ال ــ سی.آی.او (4) در زمره بنیانگزاران "ند" بوده اند و فدراسیون مركز آمریكائی برای همبستگی بین المللی كارگران كه بنام سولیداریتی سنتر شناخته شده یكی از چهار نهاد اصلی "ند" است كه همسوی شاخه های بین المللی احزاب دموكرات و جمهوریخواه و اطاق تجارت می‌باشند. سولیداریتی سنتر 90 درصد بودجه ی خود را از" ند" دریافت میكند وعمدتا برای تخطئه و منحرف كردن مبارزات كارگران دیگر كشورهای دنیا و در كل برای پیشبرد اهداف سیاست خارجی دولت امپریالیست آمریكا بكار گرفته میشود.

سیاستهای آشکار و پنهان امپریالیست آمریکا برای دست اندازی در جنبشهای کارگری کشورهای مختلف و جنبش کارگری جهانی برای همگان روشن است. یکی از پیروزیهای فدراسیون کار آمریکا- کنگره سازمانهای صنعتی، زمان قیام کارگران فولاد گدانسک درلهستان بود. این یک جنبش کارگری اصیل بود با خواسته کنترل کارگران بر کل جامعه، ولی رهبری جنبش " همبستگی" (سولیداریتی) خیلی زود به صورت اهرمی برای بازگشت به سرمایه داری تبدیل شد. فدراسیون کار آمریکا- کنگره سازمانهای صنعتی به جنبش "همبستگی" کمک مالی رساندند و تشویق کردند که جنبه های بسیار دمکراتیک و سندیکالیستی آن محدود شود. شکست جنبش کارگری لهستان و خیانت لخ والنسا در تبعیت ایشان از اصل بورژوازی" دشمن دشمن من، دوست من است" فراموش ناشدنی است. جنبش کارگری لهستان و جهان هرگز فراموش نخواهند کرد که چگونه دلارهای امریکایی رهبران آن جنبش را فاسد نمود و پیروی از راهکارهای ضد کارگری بورژوازی به مانعی بر سر استقلال سیاسی تشکیلاتی طبقه کارگر لهستان تبدیل شد.

هدف "مرکز همبستگی آمریکایی" از تماس با جنبش کارگری جهان و فعالینش در کشورهای شرکت کننده (5)، شکل دادن به یک جریان آمریکایی در جنبش کارگری کشورهای نامبرده است. که نه تنها مبنای سیاستها و اقداماتش در راستای تحقق منافع مستقل طبقه کارگر جهان علیه صاحبان صنایع و سرمایه ی امپریالیسم امریکا نمی باشد بلکه هدفش تحقق منافع سیاست خارجی آمریکا در قبال رژیمهای کشورهای نامبرده میباشد. "مرکز همبستگی آمریکایی" می کوشد تا جنبش کارگری این کشورها و در کل جنبش کارگری جهانی و فعالین آنرا به دنبال سیاستهای ضد کارگری و ارتجاعی و امپریالیستی بکشاند.

در دومین کنفرانس جهانی همبستگی کارگری "لیبر استارت"، 21 کارگاه آموزشی با موضوعات متنوع طی روزهای 19 و 20 نوامبر برگزار شد. کارگاه ها یا پنلها به درخواست گروههای شرکت کننده در کشورهای مختلف سازمان داده شده بود. " لیبر استارت " که مسئولیت برگزاری این کنفرانس را بعهده داشت بطور قطع با نهاد ضد کارگری و امپریالیستی سولیداریتی سنتر با یک منفعت مشترک و همسو در کنفرانس ظاهر شده است. نهاد " لیبر استارت " که با نام کارگر، علیه جنبش کارگری جهان عمل میکند در این دو کنفرانس جهانی نقش تعیین کننده داشته است. این یک نهاد صهیونیستی و اسرائیلی است وسیاستهای کارگریش ربط مستقیم به سیاستهای اسرائیل و آمریکا در قبال جنبش کارگری جهانی دارد. لازم است برای افشای این سیاستها و معرفی این نهاد وعملکرد تنگاتنگش با سولیداریتی سنتر اشاره ای شود به چند دهه گذشته که این سیاستها شکل گرفته است. (6)" در سال 1956، زمانيکه اسرائيل بطور ضربتى شبه جزيره سينا از جمله کانال سوئز را اشغال کرد، بن گوريون اعلام نمود که پادشاهى يهود طبق روايات تورات در مناطق فتح شده برقرار خواهد شد. حکومت آيزنهاور بسرعت کليه کمکهاى مالى آمريکا به اسرائيل را قطع نمود. در اين زمان رهبران فدراسيون کار آمريکا - کنگره سازمانهاى صنعتى متحدا به حکومت آمريکا فشار آوردند که مجددا به کمک هايش به اسرائيل ادامه دهد. ولى اسرائيل تحت فشار پس از دو هفته عقب نشست. از همان زمان رابطه نزديکى بين رهبران يهودى آمريکا، رهبران اتحاديه ها و همچنين حاکميت اسرائيل بوجود آمد. از طرف ديگر مقامات اطلاعاتى اسرائيل از جانب واشنگتن تشويق و از نظر مالى تامين ميشدند تا در حکومت ها، اتحاديه هاى کارگرى و نهادهاى مدنى جمهورى هاى مستقل قاره آفريقا نفوذ کنند. صدها پروژه با ميليونها دلار از پول سازمان سيا و حق عضويت کارگران درفدراسيون کارآمريکا - کنگره سازمانهاى صنعتى بسمت اسرائيل روانه شد." سیاستها و اهداف " لیبر استارت " در این راستا عمل می نماید و هزینه سنگین این کنفرانس در قبال میلیونها دلاری که از پول سازمان سیا که به جیب دلالان اسرائیلی و فدراسیون کار آمریکا برای پیشبرد این پروژه های مشترک سرازیر میشود تامین شده است. سولیدارتی سنتر به دلیل اینکه ماهیت امپریالیستی اش در سطح بین المللی و برای بسیاری از کشورها تا حدود زیادی روشن شده است از لیبر استارت به عنوان بازیگر جلو صحنه و بازوی سیاست خود استفاده می نماید. بعنوان مثال: کارزار بین المللی بایکوت اسرائیل و حمایت از مبارزات حق طلبانه مردم فلسطین در این کنفرانس چشم گیر و موثر بوده است. آنها بارها در کارگاه های مختلف در مورد وضعیت مردم فلسطین و ضرورت بایکوت رژیم اسرائیل جدل های جدی راه انداختند و بارها یکی از مسئولین لیبر استارت، اریک لی، را به خاطر مخالفت فردی اش با بایکوت اسرائیل به چالش کشیدند.

اهدافی که " لیبر استارت " با برگزاری این کنفرانس و رابطه اش با مرکز همبستگی آمریکایی دنبال می نماید، هیچ نوع خدمتی به متحد شدن طبقه کارگری جهانی و رفع موانع و معضلات آن نمی کند. برحسب برنامه ریزی قبلی این کنفرانس می بایست در استرالیا برگزار شود دلیلی که این کنفرانس به ترکیه انتقال داده شده است کاملا روشن است ، کشورهای خاور میانه و پیرامونی در شرف تغییر و تحولات بنیادی هستند. وهمچنین سرمایه داری جهانی، از آمریکا تا یونان و ایتالیا، از مصر تا ایران و سوریه و بحرین درگیر بحران های عمیق اقتصادی و سیاسی است و راهی برای بیرون آمدن از این وضعیت پیش رو ندارد. بر بستر این اوضاع، اعتراضات و اعتصابات کارگری در سطح گسترده‌ای در کشورهای مختلف جهان به درجات مختلف درجریان است. دربرخی کشورها نظیرتونس و مصر در پی سقوط دیکتاتورها و باز شدن نسبی فضای سیاسی، جنبش های کارگری رو به رشد هستند و این، بورژوازی این کشورها و جهانی را به چاره جویی وهراس انداخته است، از سوی دیگر در سایه دیکتاتوری ها بطور مشخص در ایران، جنبش های کارگری با همه سرکوب و فشارها، در حال مبارزه و کشمکش طبقاتی اند. به موازات مبارزات طبقه کارگر جهانی در کشورهای مختلف و در سطوح گوناگون، بورژوازی جهانی می کوشد تا با تشدید فعالیت نهادها، ارگانها، و مراکز ضد کارگری همچون سولیدارتی سنتر و لیبر استارت و به قصد پیشبرد اهداف خود، به عنوان حامی و مدافع طبقه کارگر ظاهر شوند. جنبش کارگری ایران و فعالینش علی الخصوص از یکطرف زیر شدیدترین فشارهای سرکوب و شکنجه رژیم دیکتاتور جمهوری اسلامی هستند از طرف دیگر به علت تحریمهای اقتصادی و تهدیدهای کشورهای امپریالیستی در اسفناک ترین شرایط بسر میبرند.(7) شرکت نهادهایی تحت نام فعال جنبش کارگری ایران در این کنفرانس تا چه انداره به حل معضلات بشدت حاد فعلی جنبش کارگری ایران کمک خواهد نمود خود جای بحث جدی دارد.

بخشی ازاین کنفرانس را مسلماً بدنه کارگری جنبش کارگری کشورهای شر کت کننده را تشکیل می داده است اما نکته ای که در این کنفرانس با توجه به ترکیب آن باید در نظر گرفت این است که سیاستهای تعیین کننده این کنفرانس کاملا تحت کنترل و نفوذ رهبران اتحادیه ها و نهادهای امپریالیستی بوده است و کارگران در تصمیم گیریها و پیش بردن اهداف این چنین کنفرانس هایی نقش نظاره گری بیش نخواهند داشت . کنفرانسی با چنین مختصاتی قطعا نخواهد توانست در جهت منافع جنبش کارگری جهانی قدمی رو به جلو بردارد. تنها حضور طبقه کارگری جهانی با استقلال مالی اش و تشکلهای واقعی اش در تشکیل کنفرانس های جهانی تضمین کننده منافع کل کارگران خواهد بود. و کوشش طبقه کارگرجهانی برای گسستن حلقه اتصال " اعطای ملی برای دمکراسی و سولیدارتی سنتر " با جنبش کارگری امروزه امری بسیارحیاتی است. تنها با مبارزه طبقاتی جدی و نقش فعال سوسیالیستهای کارگری می توان جنبش کارگری جهانی و سایر کشورهای دیگر را از خطر این نهادهای امپریالیستی وفاسد امثال سولیدارتی سنتر و سایت لیبر استارت مصون داشت.

دسامبر 2011

_____________________________________________________________________________

زیر نویسها:

(1) در مورد خود لیبر استارت زمانی که به سایت اش مراجعه می کنید، چیزی زیادی نمی توانید بدست بیاورید، جز اینکه تاریخ شروع فعالیت و اینکه اکنون 500 نفر دواطلب با 20 زبان با این سایت در سراسر جهان همکاری می کنند و اخبارش در 700 سایت اتحادیه های کارگری درج می شوند. مثل همیشه باید اهداف واقعی را در عمل واقعی این سایت و همکاران واقعی آن نیز یافت. تا کنون این سایت 2 کنفرانس برگزار کرده است که در هر دو آنها مرکز همبستگی کارگری آمریکائی نقش اصلی را داشته است، مثلا در همین کنفرانس مورد بحث درصد قابل چشمگیری از پانل ها متعلق به این تشکیلات بوده اند. بگذریم از اینکه اکثر اتحادیه های شرکت کننده از کشورهای دیگر یا دست ساز این مرکزند و یا اینکه از همکاران اش هستند. این تا حدی است که در مصاحبه های شرکت کنندگان ایرانی هم نمایان است. یکی از آنها تعداد اتحادیه های شرکت کننده از کشورهای عربی و دیگر کشورها مانند ( پاکستا ن، فلیپین، آمریکا، کانادا، انگلیس و..) را 100 تا که اکثران دست ساخت این مرکزند نام می برد. حتا وی به ایران نیز اشاره می کند. این همه به نظر می رسد که بعد از گزارشی است که کانون مدافعان حقوق کارگران در داخل از این کنفرانس و اهداف آن ارائه داده می باشد. این گزارش درسایت های اینترنتی واز جمله آدرس زیر قابل دسترسی است.

http://kanoonmodafean1.blogspot.com/2011/11/labourstart.html

(2) سازمان ملی برای تحقق دمکراسی (ان . ئی . دی) این سازمان، یا سازمان ملی برای تحقق دمکراسی بوسیله رونالد ریگان رئیس جمهور اسبق آمریکا در سال 1983 بوجود آمد. هدف از این نهاد این بود که یکم، " دمکراسی" نوع آمریکایی را در سراسر جهان صادر و بر پا نماید. و دوم از آنجا که نقش سازمان جاسوسی (سی. آی. ا) در برپایی کودتاهای خونین علیه دولتهای ملی کشتارهای رهبران واقعی اتحادیه ها و سندیکاهای کارگری منتسب به چپ و جنبش کمونیستی در کشورهای مختلف جهان در سالهای 1974 در میان زحمتکشان و توده های تحت ستم جهان و همچنین در میان مردم آمریکا بر گشته بود، این نهاد امپریالیستی (ان. ئی. دی) بموازات در خدمت پیشبرد سیاست خارجی امپریالیسم آمریکا ایجاد شد.

از 1994 تا 1996 ان. ئی. دی اعتبار مالی که بالغ بر 2500000 دلار میشود را به انستیو آمریکایی برای توسعه آزاد مراکز کارگری (که مخفف آن، ا. آی. اف. ال. دی میباشد) اعطاء نموده است این نهاد از طرف سازمان سی.آی.ا ظرف دهها سال برای سرکوب و براندازی اتحادیه ها و سندیکاهای کارگری مترقی مورد استفاده قرار گرفته است. ا.آی.اف.ال.دی یکی از سازمانهای تشکیل دهنده مرکز آمریکایی برای همبستگی بین المللی کارگری (سالیداریتی سنتر ) میباشد.

سالیداریتی سنتر در سال 1997 از طرف ا.اف.ال. سی. آی. با تلفیق چهار سازمان مرتبط با ا.اف.ال.سی.آی.او به اصطلاح برای کمک به برپایی اتحادیه ها و سندیکاهای "کارگری" دوستدار آمریکا تاسیس گردید.1. آی.اف.ال.دی 2. انستیتو کارگری آزاد آسیا- آمریکایی 3. مرکز کارگری آفریقا-آمریکا 4. انستیتو اتحادیه آزاد کارگری . این نهادها در اتحادیه ها و سندیکاهای کشورهای جهان سوم خصوصاً بر آموزش کارگران تلاش و برنامه ریزی نموده اند. .

(3) واشینگتن "ند" NED

National Endowment for Democracy

AFL-CIO (4)

American Federation of Labor and Congress of Industrial Organizations

(5)- سه کارگاه با عنوان بهار عربی با حضور اتحادیه های مصر، اردن، مراکش، عراق و ...

- سه جلسه در مورد ساخت اتحادیه های دموکراتیک در عراق و سازمان های کارگری آلترناتیو و راه های جدید برای سازماندهی کارگران عرب

- پنلی با عنوان اسرائیل- فلسطین

- راه های جدید برای سازماندهی کارگران عرب

- جلساتی در مورد کارگران مهاجر، کارهای سخت و پرخطر، رسانه های اجتماعی، اینترنت، امنیت شغلی، سازمان های کارگری آلترناتیو و...

- پنلی هم به مسایل ایران اختصاص داده شده که در برنامه اعلام شده لیبر استارت، اداره آن به عهده گروهی با نام (International Alliance in solidarity with the Workers of Iran) (اتحاد بین المللی در همبستگی با کارگران ایران) است.

(6) مرورى بر: پال بال، مراقبت از صنعت و تجارت - ساموئل گومپرز، جرج مينى، لين کرکلند؛ و تراژدى اتحاديه‌هاى کارگرى امريکا، ١٩٩٩.

Paul Buhl, Taking Care of Business: Samuel Gompers, George Meany, Lane Kirkland; and the Tragedy of American Labor, Monthly Review, 1999

(7)شرکت کننده گان ایرانی در این کنفرانس از اعضاء اتحاد بین المللی درحمایت ازمبارزات کارگران ایران و اتحادیه آزاد کارگران بوده اند که درعین حال از برگزاری این کنفرانس و نتایج آن اظهار رضایت نموده اند. یکی از نمایندگان اتحاد بین المللی شرکت کننده در کنفرانس مدعی است که سعی نموده است به افشاگری سولیدارتی سنتر بپردازد. جا دارد به اتحاد بین المللی و نمایندگانش در این کنفرانس یادآوری نمود زمانی که مهدی کوهستانی نژاد عضو اتحاد بین المللی بود و به عنوان یک عنصر کارچاق کن از طرف "سولیدارتی سنتر " قصد منحرف نمودن و به فساد کشاندن جنبش کارگری ایران را داشت، اتحاد بین اللملی در افشای مزدوری و پادویی مهدی کوهستانی و مرکزهمبستگی سکوت را اختیار نمود. در آن شرایط تاریخی مهم اتحاد بین المللی با این عمل نه تنها مسئولانه از جنبش کارگری و استقلال طبقاتیش دفاع و حمایت ننمود بلکه در قبال این حرکت امپریالیستی و عاملان آن کاملا سکوت را بر گزید. افشاگری این حرکت امپریالیستی در این کنفرانس زمانی میتواند از جانب اتحاد بین اللملی و نمایندگانش حقانیت یابد که برای جنبش کارگری ماهیت ضد کارگری و امپریالیستی این نهاد و عاملان آن را افشاء نموده باشد. هر نهاد و تشکل جدی می بایست چنین تجمعات سازمانیافته از طرف نهادی امپریالیستی را بایکویت و افشا نماید. این حداقل کاری است که هر سازمان و نهاد جدی اي می بایست در دستور کار خود قرار دهد.

____________________________________________________________________________

کانون سوسیالیستهای کارگری

http://socialistworkers.blogspot.com/

kargar.socialist@gmail.com

Facebook: Kanone Socialisthaye Kargari

جان فعال کارگری رضا شهابی در خطر است

2011-12-07T11:49:00.000-08:00

کمیته های کارگران سوسیالیست داخل کشور

اطلاعیه شماره 51

جان فعال کارگری رضا شهابی در خطر است

رضا شهابی عضو هیئت مدیره سندیکای شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه حدود نوزده ماه است که بلاتکلیف در زندان اوین به سر می برد. تنها جرم وی عضویت در سندیکای شرکت واحد و پیگیری مطالبات کارگران است. زندان طولانی وضعیت جسمی او را بحرانی نموده و ضایعه مهره های گردن، که غضروف های آن از بین رفته است و باعث درد شدید و همچنان خطر فلج شدن یک سمت بدن، وضعیت جسمی او را تهدید می کند. با وجود اینکه مسئولین مربوطه از وضعیت او مطلع و شاهد روند رو به رشد بیماری وی بوده و هستند، تا کنون هیچ ترتیب اثری برای آزادی وی ندادند.

رضا شهابی در چنین شرایطی ناچار شد در اعتراض به این وضعیت دست به اعتصاب غذا زده و در نتیجه شرایط جسمی وی به مراتب وخیمتر و بحرانی تر شده است.

خانواده وی شدیدا تحت فشار روحی بوده و از وضعیت اقتصادی مناسبی برخوردار نیستند. تاکنون بسیاری از نهادها و تشکل های کارگری در داخل و خارج کشور نسبت به وضعیت رضا شهابی هشدار داده و اعتراض نموده اند، اما جمهوری اسلامی که دشمنی خاصی با فعالین کارگری دارد، همه اعتراضات را نادیده گرفته و رضا شهابی را بدون هیچ دلیل و مدرکی همچنان در زندان نگاه داشته است.

رضا شهابی از اول آذر ماه دست به اعتصاب غذای تر زده و هر روز که می گذرد وضعیت جسمانی وی بحرانی تر می گردد؛ لذا ضروری است با وجود اعتراضات موجود، باید موج وسیعتری از مبارزه را برای آزادی وی انجام دهیم.

ما ضمن محکوم نمودن ادامه بازداشت رضا شهابی آزادی بدون قید و شرط وی را خواهانیم و مبارزه برای آزادی وی را به هر شکل ممکن ادامه خواهیم داد.

کمیته های کارگران سوسیالیست داخل کشور - آذر 1390

اعلام پشتيباني از كارگران دربند

2011-12-04T05:16:00.000-08:00

علي نجاتي، به دليل اتهامي كه چندي پيش شش ماه حبس را به خاطر آن تحمل كرده بود، بار ديگر و به همان اتهام به يك سال حبس تعزيري محكوم، و در شرايط وخيم جسماني روانه زندان شد. اين در حالي است كه رضا شهابي نيز به دليل بلاتكليف بودن خود در زندان، دست به اعتصاب غذا زده است، و او نيزبه گفته همسرش به عمل جراحي فوري نياز دارد. اين كارگران در حالي چنين وضعيتي را تحمل مي كنند كه جز دفاع از حقوق حقه خود و ديگر كارگران كاري انجام نداده اند.
ما جمعي از كارگران خباز شهر سنندج، هرگونه احضار، تعقيب ودستگيري كارگران و فعالين كارگري را قويا محكوم ميكنيم، و خواستار آزادي بي قيد و شرط نام بردگان و ديگر كارگران و فعالين كارگري دربند هستيم.

همچنين ما كارگران خباز، ضمن تبريك آزادي موقت ابراهيم مددي به ایشان و خانواده اش، پشتيباني خود را از ديگر خانوادههاي كارگران دربند اعلام مي داريم.

جمعي از كارگران خباز شهر سنندج و حومه

آذر 1390

اعلام تشکیل «کمیته‌ی دفاع از رضا شهابی»

2011-12-03T05:18:00.000-08:00

اعلام تشکیل «کمیته‌ی دفاع از رضا شهابی»

رونوشت به کارگران، تشکل‌های کارگری، رسانه‌ها و مسئولان قضایی

کارگران، مردم و وجدان‌های بیدار!

k.d.shahabi@gmail.com

k-d-shahabi.blogspot.com

کمیته‌ی دفاع از رضا شهابی - 12 آذرماه 1390

پزشک قانونی تهران رضا شهابی را معاینه کرد – خبر شماره 21

2011-12-02T11:08:00.001-08:00

نماینده‌ی پزشک قانونی استان تهران به دستور دادستان تهران در روز چهارشنبه نهم آذرماه 1390 به دلیل وضعیت وخیم جسمانی رضا شهابی کارگر زندانی در بند 209 زندان اوین به زندان رفت و در محل بهداری، رضا را معاینه کرد.شهابی از روز اول آذرماه در اعتصاب غذا است، 4 مهره‌ی کمرش ضایع شده است، نیمه‌ی سمت چپ بدنش بی‌حس شده و احتمال فلج شدن او وجود دارد و باید به سرعت آزاد و تحت عمل جراحی قرار بگیرد.

شهابی در حالی در بند است که از مدت 19 ماه حبس موقت و بدون حکم‌اش، 12 ماه را در انتظار آزادی به قید وثیقه است و با وجود اعلام قرار وثیقه توسط دادستانی، به دلیل لجبازی بازجوی پرونده در روند آزادی او سنگ‌اندازی شده است.

قابل ذکر است که اعضای خانواده‌ی شهابی روز پنج‌شنبه دهم آذرماه 1390 در حالی که رضا در دهمین روز اعتصاب غدا بوده، موفق به ملاقات دو هفته یک‌بار با رضا نشدند و از آن‌جا که رضا در وضعیت وخیم جسمانی و نیز در حال اعتصاب است، نگرانی نسبت و وضعیت او به شدت افزایش یافته است.

خبر شماره 21 دربارهی رضا شهابی – دهم آذرماه 90

منیژه صادقی فعال حقوق زنان ودیگر کارگران زندانی را آزاد کنید

2011-12-02T11:07:00.001-08:00

دستگاه قضایی سنندج، منیژه صادقی فعال حقوق زنان را تنها به جرم دفاع از حقوق کارگران و زنان بازداشت، محاکمه و به 91 روز زندان محکوم کرده است. منیژه صادقی در تاریخ 1/9/90 برای دریافت جواب حکم صادره به دادگاه سنندج احضار و قاضی شعبه‌ی اجرای احکام، فوراً دستور بازداشت وی را صادر و او را به زندان مرکزی تحویل داد. ما جمعی از کارگران شهر سنندج متشکل در صف جنبش کارگری، ضمن محکوم کردن دستگیری وی و دیگر کارگران زندانی، خواستار آزادی فوری و بی قید و شرط آنان هستیم و از تمام کارگران و تشکل‌های کارگری ایران و جهان می‌خواهیم تا از هر طریق ممکن برای آزادی فوری و بی‌ قید و شرط منیژه صادقی و تمامی کارگران در بند ایران تلاش کنند .

جمعی از کارگران شهر سنندج

10 آذر 1390

معاينه رضا شهابي توسط پزشكان معتمد زندان جهت تاييد رسيدگي پزشكي خارج زندان

2011-12-02T11:06:00.000-08:00

طبق آخرين اخبار رسيده به سنديكاي كارگران شركت واحد اتوبوسراني تهران و حومه رضا شهابي عضو هيئت مديره سنديكاي كارگران شركت واحد كه از تاريخ 22 خرداد 1389 در زندان به سر مي برد و در اين مدت با مشكل شديد گردن و آرتروز مواجه شده است روز چهارشنبه 9 آذر 90 به بهداري زندان منتقل و توسط پزشكان معتمد پزشكي قانوني معاينه شد .

سنديكاي كارگران شركت واحد اتوبوسراني تهران و حومه اميدوار است تا با رسيدگي پزشكي خارج زندان هر چه زودتر شاهد سلامتي كامل اين عضو زنداني خود باشد و هر چه زودتر با تشخيص بي گناهي ايشان و با آزديش نامبرده را در كنار خانواده خود ببيند .

سنديكاي كارگران شركت واحد اتوبوسراني تهران و حومه

نهم آذر 1390

ابراهيم مددي آزاد شد

2011-12-02T11:05:00.000-08:00

ابراهيم مددي نايب رئيس سنديكاي كارگران شركت واحد اتوبوسراني تهران و حومه كه بيش از سه سال بدون استفاده از مرخصي در زندان بود شامگاه روز چهارشنبه نهم آذر ماه با پيگيري هاي مستمر خانواده و سنديكاي كارگران شركت واحد و اتحاديه هاي كارگري جهان به صورت موقت از زندان آزاد شد و با مراجعه به منزل مورد استقبال دوستانش قرار گرفت . اميدواريم با مراجعه ايشان در هفته آينده براي آزادي كامل شاهد آزادي كامل ايشان باشيم

سنديكاي كارگران شركت واحد اتوبوسراني تهران و حومه ضمن تقدير وتشكر از خانواده و اتحاديه هاي جهاني كارگري و همه كارگران به خاطر پيگيري براي آزادي ايشان ازادي ابراهيم مددي را به خانواده محترم و كليه كارگران و اتحاديه هاي كارگري تبريك مي گويد باشد تا شرايطي فراهم شود تا با آزادي رضا شهابي ديگر عضو هيئت مديره سنديكا خود را در شادي خانواده ايشان نيز سهيم كنيم .

سنديكاي كارگران شركت واحد اتوبوسراني تهران و حومه

نهم آذر 1390

همسر نجاتی با قرار کفالت آزاد شد

2011-11-28T09:07:00.000-08:00

بنا بر اخبار رسیده، شهناز نجاتي (سگوند) همسر كارگر زنداني علي نجاتي که توسط مامورين امنيتي ظهر روز يكشنبه 6 آذرماه در منزل اش بازداشت شده بود، ظهر روز دوشنبه 7 آذرماه با قرار کفالت آزاد شد.

در شرایطی که علی نجاتی از مشکل حاد قلبی رنج می برد و طبق نظر پزشکی قانونی توان تحمل زندان را ندارد، مأموران امنیتی به جای رسیدگی به وضعیت او، به خانواده اش فشار می آورند.

كميته ي هماهنگي ضمن محکومیت هر نوع فشار بر خانواده های کارگران زندانی، خواستار آزادی فوری علی نجاتی و دیگر کارگران زندانی در بند است.

كميته ي هماهنگي براي كمك به ايجاد تشكل هاي كارگري

7 آذرماه 1390

همسر نجاتي بازداشت شد!

2011-11-27T15:14:00.001-08:00

بر اساس خبر اعلام شده توسط يك كارگر، مامورين امنيتي ظهر روز يكشنبه 6 آذرماه براي دستگيري شهناز نجاتي (سگوند)، همسر كارگر زنداني علي نجاتي به منزل وي در روستاي "عمله سيف" در شهر شوش مراجعه كردند و همچنين اعضاي خانواده ي وي را تحت فشار قرار دادند. مامورين امنيتي اعلام كرده اند كه شهناز نجاتي تا 24 ساعت تحت بازداشت اطلاعات نيروي انتظامي خواهد بود.

اين اتفاق در حالي است كه علي نجاتي در شرايط وخيم جسمي در زندان دزفول محبوس است و مطابق تاييد پزشكان متخصص و نيز پزشك قانوني بايد فوري از زندان آزاد شود.

فرزندان نجاتي كه تلاش داشتند از بازداشت شهناز نجاتي كه دچار بيماري هايي مانند سردرد شديد و ميگرن است ممانعت به عمل آورند، توسط يكي از مامورين تهديد به بازداشت شدند. اعضاي خانواده ي نجاتي اظهار داشته اند كه از بازداشت هراسي ندارند زيرا اكنون چند سال است كه آنها در بدترين شرايط و در اوضاع وخيم به سر ميبرند و زندگي كنوني آنها هيچ تفاوتي با زندان ندارد.

كميته ي هماهنگي ضمن محكوميت بازداشت شهناز نجاتي، خواهان آزادي فوري و بدون قيد و شرط وي است.

كميته ي هماهنگي براي كمك به ايجاد تشكل هاي كارگري

6 آذرماه 1390

وضعیت علی نجاتی بررسی شود!

2011-11-25T11:55:00.000-08:00

بر اساس خبر ارسالی به کمیته‌ی هماهنگی، امروز پاسخ رسمی پزشکی قانونی شوش مبنی بر وضعیت بد جسمانی علی نجاتی به دادستانی شوش ابلاغ شده است. در این گزارش رسمی پزشکی اعلام شده است که احتمال سکته‌ی قلبی بسیار زیاد است و نجاتی باید از محیط‌هایی مانند زندان دور نگه داشته شود.

دادستانی شوش عطف به این گزارش رسمی، نامه‌ای به زندان شوش زده و اعلام کرده : «بررسی شود»!

این در حالی است که علاوه بر پزشکان معالج نجاتی و پزشک رسمی زندان، پزشکی قانونی نیز وضعیت جسمی و قلب نجاتی را خطرناک اعلام کرده و خواهان دور نگه داشتن وی از محیط‌های پر استرس و آلوده به دود هم‌چون زندان شده است. اما دادستانی شوش به جای دستور فوری و اکید برای آزادی نجاتی تنها اعلام کرده است « بررسی شود».

کمیته‌ی هماهنگی ضمن محکومیت ادامه‌ی بازداشت علی نجاتی، خواهان آزادی فوری و بی قید و شرط این کارگر دربند است.

کمیته‌ی هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری

3 آذرماه 1390

آغاز اعتصاب غذای رضا شهابی در شرایط وخیم جسمانی!

2011-11-25T11:47:00.000-08:00

رضا شهابی كارگر و عضو هیأت‌مدیره‌ی سندیكای كارگران شركت واحد كه از 22 خرداد 89 در بازداشت موقت به سر می‌برد تنها به دلیل دفاع از حقوق كارگران دستگیر شده در طول این همه مدت تحت فشار و اذیت قرار گرفته و در آخرین تماس تلفنی که با خانواده‌ی خود داشت ،اعلام کرد که دیگر توان تحمل این شرایط را ندارد و از ابتدای آذرماه دست به اعتصاب غذا خواهد زد . این کارگر زندانی اعتصاب غذای خود را در شرایطی آغاز کرده است که وضعیت جسمانی‌اش بسیار وخیم است: بنابر گفته‌ی دکتری که او را معاینه کرده، غضروف بین تعدادی از مهره‌های ستون فقرات‌اش از بین رفته و به دلیل فشار مهره‌ها روی اعصاب نخاعی، احتمال از کار افتادن دست و پای چپ او وجود دارد؛ هم‌چنین رضا شهابی از درد شدید در ناحیه‌ی گردن، کمر و دست رنج می‌برد و قلب و کلیه‌اش وضعیت خوبی ندارد. با توجه به شرایط فوق‌الذکر، اعتصاب غذا می‌تواند تأثیرات بسیار مخرب و غیرقابل بازگشتی بر سلامتی او بگذارد.

کمیته‌ی هماهنگی ضمن ابراز نگرانی شدید از سلامت این کارگر مبارز، خواستار رسیدگی فوری مسئولین به وضعیت او است و تمامی عواقب جسمانی که ممکن است برای او اتفاق بی‌افتد را متوجه مسئولین امنیتی و قضایی می‌داند که بی‌دلیل او را زندانی کرده و ماه‌هاست در حالت بلاتکلیف نگاهش داشته‌اند.

کمیته‌ی هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری

3 آذرماه 1390

«علی نجاتی را با غل و زنجیر به پزشک قانونی بردند»

2011-11-25T11:43:00.000-08:00

بر اساس خبر ارسالی به کمیته هماهنگی، روز چهارشنبه 3 آذر علی نجاتی کارگر نیشکر هفت تپه و عضو هیات مدیره ی سندیکای کارگران این شرکت را برای بررسیهای پزشکی به پزشک قانونی شهر شوش منتقل کردند.

نجاتی که از اوضاع وخیم جسمی رنج میبرد در زندان دچار مشکلات جدی شده است و برای تایید و در حالی که دست و پای او را دستبند و زنجیر زده بودند به پزشک قانونی بردند.

پزشک زندان و پزشکان معالج نجاتی همگی از اوضاع وخیم قلبی نجاتی گزارش داده اند و همگی خواهان آزادی علی نجاتی شده اند.

نجاتی از مشکلات عدیده ی جسمی در قلب رنج ممی برد و به هیچ عنوان امکان تحمل شرایط زندان را ندارد.

کمیته ی هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکلهای کارگری ضمن محکوم کردن احکام زندان برای کارگران و فعالان کارگری خواهان آزادی فوری علی نجاتی می باشد.

کمیتهی هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکلهای کارگری

2 آذر 1390

رژیم جمهوری اسلامی مسئول سلامتی وجان علی نجاتی است

2011-11-16T08:30:00.000-08:00

رژیم ضد کارگری جمهوری اسلامی بی توجه به تمامی اخطارها وتذکرات محافل کارگری درمورد وضعیت سلامتی علی نجاتی عضوهیئت مدیره سندیکای کارگران نیشکرهفت تپه وحتی تا ئیدیه ی پزشکی د ال برعدم توانائی وی برای تحمل یک سال دیگر زندان تحمیلی، روز12 نوامبر ایشان راکه برای ارائه مدارک پزشکی اش به دادگاه مراجعه کرده بود، دستگیروزندانی نمود.

این عمل جنایتکارانه، نهایت سبعیت وکینه توزی این رژیم ضد بشری حامی سرمایه را می رساند که برخلاف تمام قوانین بین المللی واصول انسانی، حتی ازمحبوس کردن یک فعال کارگری با چنین وضعیت جسمی وعواقب خطرناک ناشی ازبیماری هایش، خود داری نمی کند.

ما ضمن اینکه اساسا صدورحکم زندان برای علی نجاتی (اکنون برای دومین باروبه مدت یک سال) ودیگرفعالین کارگری وسایرجنبش های اجتماعی را باطل ونادرست میدانیم، خواهان لغوآن وآزادی فوری وبدون قید وشرط علی نجاتی هستیم. ما رژیم جمهوری اسلامی ومشخصا قاضی و دادستان این پرونده رامسئول سلامتی وجان علی نجاتی می دانیم.

دست رژیم ضد کارگری جمهوری اسلامی ازسرفعالین جنبش کارگری کوتاه !

15 نوامبر 2011

نهادهای همبستگی با جنبش کارگری در ایران – خارج کشور

nhkommittehamahangi@gmail.com

http://nahadha.blogspot.com/

boltanxaberi@gmail.com

http://www.youtube.com/user/NahadhayHambastegy

کانون همبستگی کارگران ایران و کانادا –kanonhambastegi@gmail.com

ـ كميته همبستگى با جنبش كارگرى ايران- استراليا proletarianunite@gmail.com
- همبستگی سوسیالیستی با کارگران ایران – فرانسه sstiran@yahoo.fr
- کانون همبستگی با کارگران ایران – فرانکفورت و حومه kanoonhf_2007@yahoo.de
- کانون همبستگی با جنبش کارگری ایران – هانوفر kanon.hannover@yahoo.de
- کمیته همبستگی کارگران ایران و سوئد isask@comhem.se
- کانون همبستگی با کارگران ایران – گوتنبرگ kanounhambastegi@gmail.com
- انجمن کارگری جمال چراغ ویسی info@ijcwa.com
- شبکه همبستگی کارگری iranwsn@fastmail.fm
- کمیته حمایت از کارگران ایران تورنتو کانادا toronto_committee@yahoo.ca

کانون همبستگی با کارگران در ایران – ایالت نورد راین وستفالن (آلمان) solidarity.labor@googlemail.com

iran.turkey.workers@gmail.com کمیته همبستگی کارگران ایران و ترکیه

اتحاد چپ ایرانیان - واشنگتنleftalliance@yahoo.com

Kargar61@web.de نهاد همبستگی با جنبش کارگری ایران - هامبورگ

12 مقاله کارگری به همراه برخی از مواد پرکاربرد قانون کار

2011-11-14T09:14:00.000-08:00

از انتشارات کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکلهای کارگری

http://www.komitteyehamahangi.com/images/stories/pdf/A5-edit-amuzesh.pdf

دستگیری و زندان علی نجاتی

2011-11-13T13:55:00.000-08:00

شنبه ۲۱ آبان ۱۳۹۰ ساعت ۱۷:۴۱

بنابر خبر رسیده به كمیته هماهنگی ، علی نجاتی كارگر و عضو هیات مدیره سندیكای كارگران هفت تپه ،امروز مورخ 21/8/90 پس از مراجعه به دادگاه جهت ارائه مدارك پزشكی دال بر عدم امكان تحمل حبس یك ساله ،دستگیر و روانه زندان دزفول شد .

این در حالی است كه در خبر های قبلی نیز اعلام شد به دلیل ناراحتی قلبی ،وضعیت جسمی علی نجاتی مناسب نبوده و قادر به تحمل حبس یك ساله نمی باشد . در صورت عدم توجه مقامات قضایی به وضعیت وی و محبوس كردن او، تمامی عواقب امر متوجه مقامات قضایی خواهد بود و آنان باید مسؤولیت هرگونه اتفاق برای نجاتی را بر عهده گرفته و پاسخ‌گو باشند.

خبر های تكمیلی در مورد دستگیری و وضعیت علی نجاتی به اطلاع شما خواهد رسید.

كمیته هماهنگی برای كمك به ایجاد تشكل های كارگری

21 آبان 1390

پس از سه سال هنوز هم تاوان می دهیم

2011-11-13T13:51:00.000-08:00

سندیکای کارگران هفت تپه

سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه که در آبانماه هزار وسیصد و هشتاد وهفت به عنوان تشکل مستقل کارگری و با همت کارگران شریف نیشکر هفت تپه تاسیس شده است اکنون در حالی وارد چهارمین سال فعالیت کارگری خود شده است که دستاوردهای تلخ وشیرینی از خود بجا گذاشته است.

شیرین از ین لحاظ که تاسیس این سندیکا هم دستاوردهای مثبتی برای کارگران نیشکرهفت تپه داشته ونقش مهمی دربهبود زندگانی کارگران این موسسه ایفا نموده است و هم باعث گردیده است که ما کارگران نیشکر هفت تپه از عزت و ارج انسانی به مراتب بیشتری برخوردار گردیم..دستاوردهایی که قبلا نیز در موارد مختلف بدان پرداخته ایم . اما تلخ ازین لحاظ که 6نفر از ما، که همگی عضو هیئت مدیره سندیکا هم بودیم (فریدون نیکوفرد،علی نجاتی،جلیل احمدی ، قربان علیپور، محمدحیدری مهر و رضارخشان) تحت شدیدترین فشارها از طرف نهادهای امنیتی و قضایی قرار گرفتیم. مصائبی از تحمل زندان گرفته تا اخراج ازکار.

اما براستی چرا؟ ما چه گناهی مرتکب شده ایم؟ جز اینکه حق خود را می خواستیم؟

یکی از اتهاماتی که برما وارد می کردند و ما را مجرم می خوانند مسئله تاسیس سندیکا بود. آنهم درکشوری که صدها سندیکای کارفرمایی وجود دارد که نه تنها با مخالفت نهادهای دولتی و قضائی روبرو نیستند، بلکه در میان این این نهادها برای کمک به این سندیکاها و جلب نظر مثبت آنان مسابقه برقرار است. اما زمانیکه به سندیکای کارگران می رسند تشکیل آن را جرم محسوب می کنند. آیا منظور از اخراج این معنی را نمی دهد که ما باید بمیریم؟ بمیریم و یا در مقابل اجحاف به زانو در بیائیم؟ خانواده های ما، همسران و کودکان ما چه گناهی کرده اند که با جکم اخراج ما آنها نیز به محرومیت از حداقل نیازهای زندگی محکوم می شوند؟ این همه بیعدالتی، از زندان گرفته تا اخراج و تا جریمه نقدی همه و همه نشان ازین واقعیت می دهد که گویا ما گناهی کرده ایم که پس ازسه سال، هنوز هم نابخشودنیست و گذشت زمان موجب آن نشده است که اندکی از این غیظی که بر علیه ماست کاسته شود و در نتیجه ، مقداری از دشواریهای ما کم شود. چرا که ما بعنوان یک کارگر حق داریم که از ابتدایی ترین حقوق اجتماعی یعنی حق کارکردن برخوردار شویم. پس از سپری کردن دوره 6ماهه زندان ما شش نفر و پس از گذشت بیش از دو سال از اخراج ما، متاسفانه آقای علی نجاتی که قبلا به اتهام تبلیغ علیه نظام محکوم شده بود و دوران حبس خود را گذرانیده است در زمانی که درحبس پرونده قبلی خود به سر می برد، پرونده دیگری به همین اتهام دوباره مطرح شد و با اینکه در دادگاه بدوی تبرئه شده بود متاسفانه دردادگاه تجدید نظر به تحمل یکسال حبس دیگر محکوم شده است . این درحالیست که رفیق ما از ناراحتی قلبی شدیدی رنج می برد که همین چندی پیش تحت عمل جراحی قرار گرفته بود و با اینکه طبق نظر پزشک باید حداقل ماهی یکبار معاینه مجدد شود و همچنین رژیم غذایی خاصی را باید رعایت نماید، تحمل این حبس سنگین میتواند به سلامتی ایشان لطمه شدیدی وارد نماید

ازطرفی دیگر،هیچ گونه چشم انداز روشنی برای بازگشت بکار ما وجود ندارد. امری که متاسفانه حتی از لحاظ حقوقی به بن بست رسیده است. حکم اخراج 5 تن از ما توسط دیوان عدالت اداری مورد تایید قرارگرفته است که این خود نشان از انتهای دعوی حقوقیست. اما حتی در مورد اقای رضا رخشان که حکم اخراج ایشان توسط دیوان عدالت اداری نقض گردیده بود و در حالی که پرونده را برای بررسی مجدد به اداره کار دزفول فرستادند، در جلسه رسیدگی به ایشان عنوان کردند که اگر شورای اسلامی کار شرکت نیشکر هفت تپه با بازگشت بکار ایشان مخالفتی نداشته باشد حکم بازگشت بکار او را صادر خواهند کرد. اما شورای اسلامی کار درنامه ای به هیئت حل اختلاف اداره کار دزفول مخالفت صریح خود را با بازگشت بکار نامبرده اعلام کردند و درنهایت هیئت حل اختلاف دزفول بازهم رضا رخشان را اخراج نمود. این در حالیست که اعضای شورای اسلامی کار (بگفته خودشان) قرار بود که نماینده کارگرباشند و ازمنافع کارگران دفاع نمایند. با این همه لازم به یادآوریست که جهت حل مشکل خود بارها به اداره کار شهرستان، استان، استانداری، دادستانی، فرمانداری شهرستان، نهاد ریاست جمهوری و وزارت کار مراجعه کردیم مشکل اعضاء هیئت مدیره اما هنوز بر سر جای خود است.

درخاتمه، ما ضمن پایداری و دفاع از کلیه مطالبات و منافع کارگریمان و با اینکه روزگار بسیار سختی را چه از لحاظ روحی (که ناشی از اخراج شدن ماست. چرا که کار ما بخش مهمی از زندگیمان بود) و چه از جنبه معیشتی می گذرانیم (بطوریکه تامین نیازهای زندگی از خوراک وپوشاک گرفته تا هزینه کیف وکفش و مدرسه بچه هایمان بسیار دشوارشده است ودرتنگنا بسر میبریم) با اینهمه ضمن محکوم کردن حکم یکسال حبس اقای علی نجاتی (حبسی که ازامروز آغاز شد) خواستار توقف اجرای حکم و مختومه شدن پرونده ایشان هستیم. ما همچنین خواهان حمایت کلیه کارگران شریفی هستیم که به منافع طبقاتی سایر کارگران می اندیشند. چرا که همبستگی طبقاتی ما کارگران میتواند تحمل این همه مشقت ودشواری را آسان نماید.

سندیکای ما گرچه با دشواریهای بیشتر، اما با وحدتی نیرومندتر وارد چهارمین سال حیات خود می شود. اطمینان داریم که حق ما کارگران برای همیشه پایمال نمی ماند.

با آرزوی اتحاد و پیروزی کارگران

سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه

19/آبانماه/1390

دو روایت از اعتصاب کارگران پتروشیمی ماهشهر

2011-11-09T13:26:00.000-08:00

کمیته های کارگران سوسیالیست داخل کشور

اطلاعیه شماره 50

دو روایت از اعتصاب کارگران پتروشیمی ماهشهر

اعتصاب حدودا دو هفته ای کارگران پتروشیمی ماهشهر به راستی یک حرکت با ارزش و پیشرو در جنبش کارگری ایران بود و به خصوص که کارگران با مطالبه قرار داد مستقیم با پتروشیمی ولغو پیمانکاری های موجود،دست به اعتصاب زدند. با توجه به جو پلیسی و تهدید به اخراج، اعتصاب کارگران شرکت های پیمانکاری متعدد قابل توجه و شجاعانه بود.

اما در این بین و در جریان اعتصاب دو روایت از اعتصاب کارگران پتروشیمی ماهشهر و مسائل حاشیه ای آن مطرح شد. "اتحادیه آزاد کارگری" با بزرگ نمایی و اعلام اعتصاب هزاران نفر از کارگران، در واقع اعلام نمود که همه کارگران و یا بخش اعظم آنها اعتصاب کردند، و ضمنا اعلام شد که کارگران در آبادان نیز در حمایت از کارگران ماهشهر دست به اعتصاب زدند. در این ارتباط شماره حسابی را اعلام کردند که ظاهرا از طرف کارگران ماهشهر است و در واقع نشان می داد که کارگران ماهشهر صندوق اعتصاب ساخته اند. این گروه هیچ جا آمار واقعی اعتصاب کنندگان را اعلام نکرد. اغراق در گزارش این گروه در شرایطی که هنوز اخبار واقعی منتشر نشده بود، باعث شد تا حتی بسیاری از فعالین کارگری و سوسیالیست نیز بر اساس گزارش غلط آنها دچار اشتباه شوند.

اما روایت دیگری وجود داشت که در گزارش "کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری" آمد. در آنجا اعلام شد که 400 نفر از کارگران شرکت های پیمانکاری پتروشیمی ماهشهر دست به اعتصاب زدند و خبری از اعتصاب سراسری 6500 نفری و حمایت کارگران آبادان وجود نداشت. این دو روایت آنچنان متفاوت است که نمی تواند یک اتفاق و یا برداشت نسبی متفاوت باشد و نمی توان نسبت به آن بی تفاوت باشیم. این دو روایت متفاوت در واقع ناشی از دو نگاه متفاوت به جنبش کارگری و سطح مبارزه طبقاتی است.

یک نگاه با بزرگ نمایی، سعی در ایجاد جلوه های ویژه و کاذب دارد تا از این راه توجیهی برای تحلیل های غیر واقعی داشته باشد. اگر نتوانیم سطح مبارزه طبقاتی را آنطور که واقعا هست ببینیم، هرگز ممکن نیست سیاست و تاکتیک درستی را در جنبش کارگری به پیش ببریم. واقعیت این است که در پتروشیمی ماهشهر 400 نفر از کارگران اعتصاب کردند و کارگران در آبادان به حمایت از کارگران ماهشهر اعتصاب نکردند و شماره حسابی که داده شد نه از طرف کمیته اعتصاب کارگران و نه اساسا از طرف کارگران ماهشهر بود. گزارش کمیته هماهنگی برای کمک ... واقعی ترین روایت از حقیقت بود. این بار اول نیست که جریان اتحادیه آزاد و گروه های مشابه آن دست به چنین بزرگ نمایی ها و ارائه گزارش های غیر واقعی می زنند و لذا ضروری است با چنین شگردهایی مقابله نماییم.

اعتصاب کارگران پتروشیمی ماهشهر در همین مقیاس نیز بسیار ارزشمند و پیشرو بود و همه فعالین کارگری و کارگران سوسیالیست به فراخور موقعیتشان از آن حمایت نمودند، اما ضروری است همه فعالین واقعی طبقه کارگر نسبت به مبارزات کارگری روایت واقع بینانه و صحیحی داشته باشند و با بزرگ نمایی نمی توان راه به جایی برد. جنبش کارگری نیازمند واقع بینی و حقیقت است. ما معتقدیم که در جنبش کارگری همواره گرایشی با ذهنی گرایی تلاش داشته و دارد تا سیر وقایع را نه آنطور که هست تحت تاثیر قرار دهد، بلکه آنطور که منافع فرقه ای آنها ایجاب می کند، منعکس نماید.

کمیته های کارگران سوسیالیست داخل کشور

5 آبان 1390

آدرس اینترنتی ما:

http://komitekargari.co.cc/

نامه ي شهابي به دادستان تهران – خبر شماره 18

2011-10-24T12:06:00.000-07:00

رضا شهابي نامه اي به دادستان تهران نوشته كه در آن ضمن تشريح وضعيت جسمي خود و اوضاعي كه براي خانواده اش ايجاد كرده اند،از تهديد هاي مكرر بازجو در زندان نوشته است.

بازجو(كه نام ِكارشناس بر خود ميگذارد) باز هم رضا شهابي را تهديد كرده و گفته است هيچ مقام قضايي حتا رئيس قوه قضاييه و نيز دادستان تهران و يا افراد ديگر قدرت انجام كاري را ندارند و تنها بازجو است كه براي وي تصميم ميگيرد.

به رضا اطلاع داده شده است كه منتقل نكردن وي از بند اطلاعات(209) به بندهاي ديگر به دستور قاضي پرونده و زير فشار بازجو بوده است و در اين ميان قاضي پرونده (صلواتي) از خود اختياري ندارد.

شهابي در نامه ي خود به دادستان تهران از طولاني شدن بي دليل دادرسي شكايت كرده و نيز از وي خواسته است كه به چه دليل با وجود اعلام وثيقه،از انجام مراحل توديع وثيقه و آزاد كردن شهابي جلوگيري ميشود.

همچنين با توجه به برگزاري جلسه دادگاه در تاريخ 4 خرداد 90 و اثبات بيگناهي شهابي و نبودن هيچ ادله اي دال بر اتهام طرح شده عليه او،به چه دليل حكم برائت وي صادر نميشود.

همچنين مطابق اخبار موثق ديگري،بازجوي شهابي كه پيشتر سعي ميكرده رضا را با تهديد راضي به امضا كردن اتهامات بي اساسي بكند ،اكنون كه با اين سناريو نتوانسته شهابي را متهم جلوه بدهد،به سراغ شيوه اي جديد رفته و با تهديد به رضا اعلام كرده است كه ادعاي تو مبني بر فعاليت صنفي در سنديكاي واحد درست نيست و تو مشغول به سازماندهي در كردستان و خوزستان و شمال براي براندازي نظام بوده اي !

شهابي به مانند گذشته اين بار نيز اين اتهامات و مهملات را رد كرده است.

رضا شهابي با وجود بيماري هاي عديده ي جسمي كه در زندان به آن دچار شده است با روحيه و محكم از مواضع كارگري خود دفاع كرده و تا به كنون تهديد هاي بازجو نتوانسته وي را ناچار به پذيرفتن اتهامات كذب كند. به نظر ميرسد دستگاه قضايي پس از 16 ماه كه از دستگيري اين كارگر زنداني ميگذرد، كاملا اسير دست يكي از بازجويان اطلاعاتي، توان اعلام برائت براي شهابي و آزاد كردن وي را ندارد.

خبر شماره 18 درباره ي رضا شهابي - 30 مهرماه 90

پاسخ ما به بحران قرن بیست و یکم سوسیالیسم است !

2011-10-20T14:46:00.000-07:00

بحران مالی که در اثر سقوط وال استریت و مهمترین بانکهای آمریکا در دوسال گذشته بوقوع پیوست، هنوز ادامه دارد. دولت ها ترلیونها دلار، پوند، یورو و... از بودجه عمومی به حلقوم سرمایه داران و بانکداران می ریزند تا مگر حرص و آز شان کمی فروکش کند. واین خود باعث ایجاد دولت های مقروض شده و دولت ها این کسری بودجه را برگرده کارگران و تهیدستان تحمیل می نمایند. دامنه این بحران هر روز افزایش یافته و چهار گوشه دنیا را فرا گرفته است . بیکاری، بی خانمانی ، قطع بیشتر مزایا و سرویسهای خدماتی، عدم امنیت شغلی و بی مسکنی از پیامد های آن است. برای مقابله با این بربریت دامنگستر اعتراضات وسیع در اقصی نقاط جهان لرزه بر اندام طراحان و برنامه ریزان سرمایه داری جهانی انداخته است.

تسخیرو اشغال وال استریت، این دژ عظیم مالی و مرکز توطئه استثمارگران توسط فرودستان به مرکز اعمال قدرت میلیونها انسان خشمگین تبدیل شده ، که تمام هستی و زندگی آنها از طریق بانکها و دیگر ارگانهای سرمایه در معرض نابودی قرار گرفته است.

جنبش وال استریت را تسخیر کنید خیلی زود به شعار تمام امریکا را اشغال کنید تبدیل شد.این حرکت ، جنبش یک اقلیت بیکاره نیست بلکه جنبش کارگران بیکار شده ، جوانان تحصیل کرده واز کار و رفاه محروم شده، مسکن دزدیده شده گان توسط بانکها و در یک کلام جنبش انسانهای تهدید به نابودی شدن است. این جنبش که هفته هاست ادامه دارد در روز شنبه 15 اکتبر با به میدان آوردن میلیونها انسان در پنج قاره و در بیش از نود کشورجهان ( حدود هزار شهر ) همبستگی جهانی باشکوهی را به نمایش در آورد. آنان با شعارهای زندگی انسانها را به حراج نگذارید، سرمایه جنایت کار است، بانکداران و سیاست مداران لابی اشان تصمیم گیرنده نیستند، ما از این به بعد تصمیم گیرنده هستیم، ما خواهان دموکراسی از پایین هستیم، بحران بانکها را به دوش ما نیاندازید و .... در خیابانها و میادین و نیزدر جلو مراکز سرمایه از جمله بانکها و بازار بورس به تجمع و راهپیمایی پرداختند.

این حرکت عظیم که نیروی اصلی آن را جوانان تشکیل می دهند بدرست نوک حمله اش را بانکها، نهادها و دولت های سرمایه داری قرار داده است. آنها سیاست های ضد بشری نئولیبرالیسم و دولت ها را افشاء و محکوم می کنند و خواهان مالکیت اجتماعی بر ابزار تولید هستند. همانطور که شاهد هستیم این بحران عمیق، همه جانبه و ساختاری سرمایه در زمانی نه چندان طولانی شکاف بسیارعظیمی در خاور میانه و کشورهای عربی و آفریقای شمالی ایجاد نموده است. دامنه این بحرانها به انقلاباتی نیمه تمام و ادامه دار منجر شده که تاکنون به عمر چند دیکتاتور دراین کشورها خاتمه داده است. اما طبقه کارگر و زحمتکشان این کشورها هنوز کارشان با بورژوازی کشورشان تمام نشده که هیچ ، بلکه به معنی دقیق کلمه می توان گفت در آغاز راه است ومبارزه وکشمکش طبقاتی هنوز ادامه دارد. دلیلش هم عدم حضورسیاسی طبقه کارگر متشکل و منسجم در این کشورها میباشد. حضور غایب یک جنبش کارگری جهانی قوی و منسجم وسازمانیافته که بتواند سکاندار این جنبش عظیم ضد سرمایه داری باشد کاملا محسوس است. این حرکت عظیم جهانی تازه شروع شده است و آنطوریکه که شواهد نشان میدهد سرمایه داری جهانی ناتوان از حل بحرانهای مالی و سیاسی می باشد و تلاش می کند بیشترین بودجه را به نیروهای سرکوبگرش اختصاص دهد تا از این طریق خشونت و سرکوب این حرکتها را در نطفه خفه نماید. بزرگترين منبع قدرت بالقوه جنبش ضد سرمایه داری در جنبش کارگرى نهفته است. طبقه کارگر ميتواند به حکم مکان خود در توليد، با به میدان آمدن نقش اصلی خویش را در این جنبش ایفا نماید.

می توان گفت این جنبش در روند مبارزاتیش قطبی خواهد شد و گرایشات مختلف طبقاتی در آن صف بندی خواهند کرد. اینجا وظیفه فعالین سوسیالیست کارگری است که تلاش نموده با شناسایی و رفع موانع تشکل های توده ای طبقاتی ، خصوصن حزب سیاسی کارگران انرژی این جنبش ضد سرمایه داری را برای تقویت و همبستگی با طبقه کارگر، که می توان گفت قطعن تنها نیرویی است که از لحاظ عینی و جایگاهش در روند تولید جامعه قابلیت و توانایی تعیین تکلیف با نظام بربریت سرمایه داری را دارا ست، بسیج نماید. بحران عمیق مالی و تشدید تناقضات نظام سياسى امپرياليستى شرايط مساعدترى براى رشد جنبش سوسياليستى کارگرى از سه دهه گذشته تاکنون فراهم آورده است. خاتمه دادن به بربریت قرن بيست و يکم وساختن جهانی عاری از وجود طبقات ، در گرو برپایی سوسياليسم است.

پر توان باد جنبش جهانی ضد سرمایه داری

زنده باد آزادی ــ زنده باد سوسیالیسم

کانون دوستداران کارگران سوسیالیست

17 اکتبر 2011

kargaranesocialist.blogspot.com

kanonedostdaran@gmail.com

Facebook: kanone dostdaran

Twitter: kanonedostdaran

همبستگی جهانی ضد کاپیتالیستی فعلى از دل همين بحران مالی و سیاسی جهانى سر برآورده است و وسيعترين توده هاى مردم را حول خود گرد آورده است . بطوریکه دامنه گسترش و هماهنگی سراسری آن در بیش از نود کشور جهان موجب وحشت بورژوازی وامید دو باره تولیدگران بی بهره از آفریده های خویش گردیده است.

گزارشی از نشست مطبوعاتی دبیر كل WFTU در تهران

2011-10-12T12:38:00.000-07:00

گزارشی از نشست مطبوعاتی دبیر كل WFTU در تهران

كميته هماهنگي برای کمک به ایجاد تشکلهای کارگری

سه شنبه ۱۹ مهر ۱۳۹۰ ساعت ۱۴:۵۹

گزارشی از نشست مطبوعاتی دبیر كل WFTU در تهران*

كمیته هماهنگی برای كمك به ایجاد تشكلهای كارگری

جورج ماریکوس نماینده پارلمان یونان و دبیر كل اتحادیه های جهانی كارگری (WFTU) - كه به مانند دیگر رقیب جهانیاشITUC ،نهادی غیر كارگری است - و به دعوت خانه ی كارگر، به ایران دعوت شده بود در كنار دیگر برنامه هایش در عصر روز سه شنبه 19 مهرماه 90 ، نشستی را نیز با خبرنگاران در محل روزنامه ی كار و كارگر برپا داشت.

این نشست با دو ساعت تاخیر برگزار شد.چند تن از فعالین كارگری عضو در كمیته هماهنگی نیز به منظور توضیح ضرورت ایجاد تشكلهای مستقل كارگری به حاضرین و نیز تشریح ماهیت واقعی تشكل های موجود در جهان در این جلسه شركت كردند.

از جمله درمورد خانهی كارگر و نیز نهادهای بین المللی همچون WFTU و نیز ITUC و غیر كارگری بودنشان ،توضیحاتی به روزنامه نگاران حاضر در جلسه داده شد.

چند تن از حاضرین توضیحاتی دربارهی هدف تشكیل كمیته هماهنگی پرسیدند و نیز اینكه شما به كجا وابسته هستید؟ آیا قانونی هستید ؟ آیا توسط هیچ نهاد رسمی ثبت شده اید؟ و ...

یكی از اعضای كمیته دربارهی لزوم تشكل یابی مستقل از دولت و كارفرما به سوال كنندگان پاسخ داد و توضیح داده شد ما باور به حق تشكل یابی مستقل و خود خواسته و توده ای داریم و منتظر ثبت و اجازهی هیچ نهاد قانونی نمیمانیم.از سال 84 آغاز به فعالیت كرده ایم و بازهم ادامه خواهیم داد.نامهای برای ثبت در سال گذشته به وزارت كار داده ایم.هدف از این اقدام این بوده كه به آنها بگوییم ما باور داریم حق ما ایجاد تشكل است.اكنون وظیفه ی شما میدانیم كه تشكل ما را ثبت كنید.اگر ثبت نمیكنید مشكل ما نیست. بعد از عدم ثبت توسط آنها، مثل سالهای گذشته كماكان و پرتوان تر به فعالیتمان ادامه داده و خواهیم داد.همچنین ما باور داریم كه تشكل های كارگری باید به نیرو و ارادهی خود كارگران ایجاد شود و اصولن تشكلی كه برای فعالیتش بخواهد به هر كدام از نهادهای دولتی و یا كارفرمایی وابسته باشد دیگر تشكلی كارگری نیست

در پاسخ به یكی از خبرنگاران در مورد ساختار كمیته و اینكه رئیس شما كیست و از كجا پول میگیرید و یا اینكه چگونه امرار معاش میكنید و هزینههای فعالیت هایتان چگونه تامین میشود،توسط یكی از اعضای كمیته اینگونه پاسخ داده شد:بالاترین ركن تصمیم گیری ِ ما مجمع عمومی است.ما رئیس نداریم.مجمع عمومی هیات اجرایی 9 نفرهای را انتخاب میكند و فعالیتهای ما به صورت شورایی انجام میگیرد.همهی ما شغل و كار خود را داریم و در محیط كار و زندگیمان و در میان دیگر اقشار ولایه های طبقهی كارگر،در راستای اساس نامه فعالیت میكنیم.هر فرد ماهیانه حق عضویت میپردازد و هزینه های احتمالی فعالیتهایمان از محل همین حق عضویتها پرداخت میشود.از جایی پول نمیگیریم و بدان هم باور نداریم.ما باور به استقلال فكری،عملی و مالی داریم.البته اگر موردی پیش بیاید كه چنانچه كارگری دوست داشت كمك مالی كند درصورت شفاف بودن و معین و كارگری بودن منبع، كمك مالی دریافت میكنیم و رسید میدهیم.

یكی از خبرنگاران از شرایط بی حقوقی و استثمار كاری خود و دیگر همكارانش سخن گفت و نیز در مورد قراردادهای یك طرفه و موقتیای كه با آنان بسته میشود توضیح داد.عضو كمیته هماهنگی شركت كننده در نشست توضیح داد كه ما دقیقا همین مطلب را دنبال میكنیم كه خود شما خبرنگاران كه بخشی از طبقه ی كارگر هستید چرا به دنبال ایجاد تشكل های مستقل خود نیستید؟ و چرا تشكلهای موجود شما باید از فلان یا بهمان وزاتخانه یا مراجع قانونی اجازه بگیرند و زیر نظر و خواست آنها فعالیت كنند؟

یكی از حاضرین پاسخ داد این كارها فایده ندارد و هزینه دارد و نمیشود حقوق و مطالبات را با آن به دست آورد.توضیح فعال كارگری حاضر در جلسه این بود كه اتفاقن مادامی كه متشكل نشوید این بی حقوقیها ادامه خواهد یافت. وی برای حاضرین از تلاشهای تا كنونی در جنبش كارگری برای ایجاد تشكلهای مستقل از جمله سندیكای خبازان سقز،سندیكای كارگران شركت واحد و سندیكای كارگران هفت تپه و نیز اعتصاب و اعتراضات جمعی در پتروشیمیها مثال آورد.

همچنین ایشان توضیح داد كه البته ایجاد تشكل مستقل هزینه هایی چون اخراج و تهدید و زندان درپی دارد.درست به دلیل مستقل بودن و عدم وابستگی اینگونه تشكل ها به دولت و كارفرمایان است كه با آنان اینگونه برخورد میشود.اما اگر هر چه گسترده تر اینگونه تشكل ها ایجاد شوند و با یكدیگر متحد و در ارتباط باشند قطعن بیشتر و بیشتر پیروز خواهند بود.وما كه وظیفهی خودمان را كمك به ایجاد تشكل های كارگری میدانیم از هیچ گونه هزینهی مادی و معنوی باكی نداریم.مثلا در یك سال فقط 180 پرونده قضایی و دستگیری و زندان داشته ایم و هفتهای نیست كه یكی از اعضای ما بازداشت ،محاكمه و یا زندانی نشود.

یكی از خبرنگاران تایید كرد كه برای حركت باید اینگونه هزینه ها را قبول كرد و چاره ای دیگر نیست.

مباحثی شبیه به موارد فوق در حدود یك ساعت درجریان بود كه دبیر كل WFTU به همراه یكی از اعضای خانهی كارگر و مترجمش در جلسه حاضر شد.وی در پاسخ به سوال یكی از خبرنگاران كه وضعیت تشكلهای مستقل كارگری در ایران را چگونه ارزیابی میكنید پاسخ داد: ما ارتباط خوبی با خانهی كارگر داریم و آنها عضو ما هستند! فعال كارگری و عضو كمیته هماهنگی توضیح داد سوال این نبود.سوال درباره ی تشكل های مستقل بود.وی پاسخ داد من كه پاسخ دادم.فعال كارگری گفت: نه دقیقا ندادید!

دبیر كل WFTU جملات كلی درباره ی باورشان به لزوم ایجاد تشكل های مستقل داد و گفت ما ضد امپریالیسم آمریكا هستیم و تشكل های دیگر هم حق دارند قبول كنند كه در این جبهه هستند یا خیر.او همچنین از دفاع از فلسطینیان دربرابر اسرائیل و دفاعشان از مساله ی اتمی دولت ایران صحبت كرد.وی هرگز دربارهی تشكل های مستقل كارگری ایران پاسخ نداد و به صورتی دیپلماتیك و با جملات كلی از جمله حق تشكل و غیره از اظهار نظر درباره ی تشكلهای مستقل و جنبش كارگری ایران امتناع ورزید و تنها به رابطهاش با خانهی كارگر اشاره میكرد.

وی در پاسخ به سوالی درباره ی دیگر فدراسیون جهانی تشكل های كارگری یعنیITUC و نیز تشكل های وابسته اش مانند ITF و IUF و نظر خودش درباره ی آنها گفت: آنها تشكل هایی بوده اند كه ابتدا با ما یكی بوده اند و از سال 1949 جدا شده اند.این جدایی توسط تشكل های آمریكا و انگلیس آغاز شد. ITUC كه در ابتدا نامش ICFTU بوده و دیگر تشكل های وابسته به آن طرفدار سرمایه داری و خصوصی سازی و مواردی نظیر حملات ناتو و یا طرفداری از اسرائیل هستند و ما طرفدار حمل و نقل عمومی و برعلیه خصوصی سازی و طرفدار فلسطین و مخالف حملات ناتو هستیم.

او همچنین در پاسخ به این سوال كه آیا شما كه همسوی دولت ایران هستید هرگز از زندانی شدن فعالین كارگری خبر داشته اید و آیا برای آزادی آنها تلاش میكنید؟

وی پاسخی كلی با این محتوا داد كه : ما خواهان آزادی همه و حق فعالیت هستیم.و در مواردی نامه نگاری كرده ایم.

مجددا از وی سوال شد پاسختان كلی بود به طور مشخص درباره ی رضا شهابی،بهنام ابراهیم زاده،وفا قادری و یداله قطبی كه فعالین كارگریای هستند كه برای حقوق اولیه كارگری فعالیت میكنند و زندانی یا محكوم شده اند و افراد دیگری نظیر اصانلو و مددی و بسیاری دیگر كه لیستی چندین نفری را تشكیل میدهند چیزی شنیده اید؟ آیا در موضعی هستید كه به دولت ایران اعتراض كنید؟

دبیركل WFTU پاسخ مشخصی به این مورد نداد و تنها به نشان دادن پوستری از تشكلاش بسنده كرد كه در آن شعاری مبنی بر آزادی فعالیت و تشكل یابی نوشته شده بود.

وی همچنین در پاسخ به سوال یك خبرنگار كه آیا وی از وضعیت كودكان كار در ایران اطلاعی دارد گفت:من اطلاع دقیقی از ایران ندارم اما میدانم در آسیا كودك كار وجود دارد.جای كودكان در خانه و مدرسه است و نباید كار كنند.

پس از خروج دبیركل WFTU توسط فعالین كارگری - اعضای كمیته هماهنگی - حاضر در نشست دربارهی ماهیت واقعی آن تشكل صحبت شد و توضیح داده شد كه نهWFTU و نه ITUC هیچكدام نهادهای مستقل كارگری نیستند و كارگران باید به دست خود تشكل های مستقل خود را برپا دارند

كمیته هماهنگی برای كمك به ایجاد تشكلهای كارگری

19 مهرماه 90

* توضیح: جملات نقل شده در این گزارش غالبن نقل به مضمون گفتگوهای انجام شده هستند.اما در نقل آنها و مطابقتشان با اصل سخنان دقت كاملی صرف شده است

شماره 33 بولتن اخبار كارگري منتشر شد!

2011-10-09T06:12:00.000-07:00

كليه اعلام همبستگي با

جنبش اعتصابي كارگران پتروشيمي ماهشهر را در اين شماره بخوانيد

براي دريافت نشريه اينجا كليك كنيد

نهادهاي همبستگي با جنبش كارگري ايران- خارج كشور

زنده باد همبستگی کارگری!

2011-10-08T07:57:00.000-07:00

همبستگی کارگری مرز نمیشناسد!

به دفاع و پشتیبانی از کارگران اعتصابی پتروشیمی ماهشهر بشتابیم!

تاکنون سازمانها و تشکلات کارگری که پیام و پشتیبانی خود را از کارگران پتروشیمی ماهشهر اعلام کرده اند را در زیر ملاحظه میکنید:

صدور بیانیه‌ی اعلام پشتیبانی از اعتصاب کارگران پتروشیمی ماهشهر- جمعی از اعضای سنندج.

انتشار اطلاعيه جمعي از كارگران خباز شهر سنندج در حمايت از اعتصاب كارگران پتروشيمي ماهشهر.

برگزاری گلگشت در کامیاران، به حمایت از کارگران اعتصابی ماهشهر.

حمایت کارگران ایران خودرو از اعتصاب کارگران پتروشیمی های ماهشهر.

اتحادیه مستقل کارگران شمال خوزستان ازکارگران پتروشیمى حمایت میکنند.

بیانیه مشترک انجمن صنفی کارگران برق و فلزکار کرمانشاه و جمعهائی از فعالین کارگری شهرهای سنندج و کامیاران منتشر گردید.

صدوربیانیه مشترک اتحادیه مستقل کارگران شمال خوزستان واتحادیه ی مستقل کارگران دزفول و هییت موسس کارگران کیف و کفش مهرانه، هییت موسس کارگران شرکت مخابرات اندیمشک، هییت موسس رانندگان مسافربر شخصی اندیمشک وحومه در اعلام حمایت از کارگران اعتصابی مجتمع های پتروشیمی ماهشهر و بندر امام.

پیام مجامع عمومی شورای فازهای دهگانه پالایشگاههای پارس جنوبی به کارگران اعتصابی پتروشیمی بندر امام ازطرف شوراى کارگران پالايشگاهاى پارس جنوبى منتشر شد.

کلود ریموند ، دبیر اجرایی "س. ج. آ. اس":"جنبش سندیکاهای کارگری ژنو پیام همبستگی برای کارگران اعتصابی ارسال می دارد.

کلکتیو سندیکائی فرانسوی حمایت از کارگران مغرب و خاورمیانه، س. ژ. ت، اف. اس. او، همستگی «سود» واونسا همبستگی خود را باکارگران پتروشیمی ماهشهر طی اطلاعیه ای اعلام نمودند.

زنده باد اعتصاب!

زنده باد کارگران پتروشیمی ماهشهر!

ازاعتصاب کارگران پتروشیمی ماهشهر، تشکیل کمیته و صندوق اعتصاب حمایت میکنیم !

2011-10-07T10:18:00.000-07:00

ازاعتصاب کارگران پتروشیمی ماهشهر،

تشکیل کمیته و صندوق اعتصاب حمایت میکنیم !

" ما به این نتیجه رسیده ایم كه بدون ایجاد هماهنگی و تشكل یابی ، راه به جایی نخواهیم برد. حتی اگر اعتصاب موفق شود و دستاوردی هم داشته باشد ، بدون ایجاد تشكل و سازمان یابی ، آن دستاورد پایدار نیست و نمیتوان آن را حفظ كرد. لذا در اولین قدم كمیته اعتصاب را برپا نموده ایم «

(ازمانیفست کارگران اعتصابی پتروشیمی ماهشهر)

اعتصاب کارگران پتروشیمی ماهشهر که اکنون وارد دومین هفته خود شده است برصحت این گفته لنین صحه می گذارد که " در میدان مبارزه و اعتصاب کارگران به ماهیت و موقعیت طبقاتیشان در جامعه و خصلت طبقاتی جامعه و تمام روبنای سیاسی و قضایی آن پی خواهند برد، و بنابراین نیاز به بالا رفتن آگاهی سیاسی و طبقاتی و بالابردن تشکیلات و مبارزه برای خودشان و جنبش انقلابی مبرمتر میشود."

اعتصاب چندین روزه کارگران مجتمع پتروشیمی ماهشهراز چند لحاظ دارای اهمیت است . نه فقط توده کارگران را حول خواست واحد متشکل کرده است، نه فقط محل اعتصاب یعنی مجتمع پتروشیمی یک مرکز مادراست و مراکز دختر را تحت نفوذ دارد و نه فقط کارگران را علیه برده داری مدرن به مبارزه کشانیده است، بلکه ایجاد کمیته اعتصاب و نیز صندوق اعتصاب درآن به امرضروری کارگران تبدیل شده است. کارگران درایران با توجه به قرار داشتن درشرایطی سیاسی استبدادی و از لحاظ اقتصادی نابسامان و زیرسرنیزه رژیم سیاه مذهبی اما اشکال متنوعی از مبارزه را در سالیان اخیر به نمایش گذاشتند. راهپیمائئ مستقل کارگران سقز دراول ماه مه، بازسازی سندیکای واحد، ایجاد سندیکای هفت تپه، اعتصاب یکپارچه کارگران پتروشیمی تبریز و اکنون اعتصاب، ایجاد کمیته اعتصاب و صندوق اعتصاب در مجتمع پتروشیمی ماهشهر همه اشکالی از مبارزه مکملی هستند که در صورت یک کاسه شدن همه آنها کارگران در ایران را به مثابه طبقه ای واحد در برابر ایجاد ظرف سیاسی مناسب برای خویش مهیا می کند و وزن گرایش سوسیالیست کارگری را در مقابل سرمایه داری و لیبرالیسم سنگین کرده آن را در برابر ضرورت تاریخی خویش یعنی سازماندهی انقلابی توده ای قرار می دهد.

با رشد جنبش کارگری در ایران نه فقط برای کارگران پتروشیمی بندر ماهشهر که اکنون درگیر اعتصاب بزرگی هستند بلکه برای کل طبقه کارگر اهمیت مبارزه مصمم تر و متشکل تر با دورنمایی روشن احساس می شود.

براین مبنا است، کارگران پتروشیمی ماه شهر و بخشهای دیگری از طبقه کارگر ایران در طول مبارزه هر روزه اشان برعلیه استثمار سرمایه به ضرورت متشکل شدن پی برده و بر آن پافشاری می نمایند. در شرایطی که توده های کارگر و زحمتکش جامعه بحران زده ایران در پی تحریمهای اقتصادی و طرح و قطع هدفمندی یارانه ها با گرانی و تورم سرسام آوری روبرو هستند. پیشبرد طرح خصوصی سازیها ی دولت سفره خالی کارگران را مورد آماج وحشیانه ترین حملات قرار داده است، از جمله: بیکار سازیهای وسیع و استفاده از قراردادهای موقت و سفید امضا در استخدام کارگران با حداقل دستمزد، موقتی بودن کار و عدم امنیت شغلی، بکار گیری شرکتهای پیمانکاری و غیره را بهمراه داشته است. تمام این حربه های ضد کارگری که با هدفمندی و نقشه از جانب سرمایه برای به انقیاد کشیدن و استثمار هر چه بیشتر طبقه کارگر انجام گرفته است، در کلیتش یک هدف شوم را دنبال می کند که آنهم ممانعت از متشکل شدن کارگران در تشکلهای طبقاتی و توده ای متکی به نیروی خود کارگران است. اعتصاب یکی از مهمترین ابزار طبقاتی طبقه کارگر است که نیرو و قدرت طبقاتی اش را در تقابل با سرمایه به نمایش می گذارد. هر اعتصاب دستاوردهای مهمی می تواند برای کارگران داشته باشد از جمله متحد تر نمودن هر چه بیشتر کارگران، بالا بردن اعتماد به نفس آنها و پیشروی جنبش کارگری فرسنگها به جلو می باشد، از طرف دیگر اعتصاب کارگران زمینه را هر چه بیشتر برای مطرح شدن آلترناتیو طبقاتی کارگران رو به جامعه فراهم می سازد. استفاده از قراردادهای سفید امضا و بکارگرفتن شرکتهای پیمانکاری هر کدام از این شیوه ها ی ضد کارگری برای ممانعت از متشکل شدن کارگران در دراز مدت به ضد خود تبدیل خواهد شد. امروز اعتصاب پرشکوه کارگران پتروشیمی بندرماهشهرکه برای دومین باردرجریان است واولین اعتصاب کارگران این مجتمع در چند ماه گذشته و کارگران پتروشیمی تبریز که با موفقیت پایان یافت. گسترش این اعتصابات و شرکت بیشتر کارگران در آنها و حمایت سیاسی و مالی که از جانب هم طبقه ایهایشان و جنبش کارگری از این اعتصاب بعمل بیاید، کمک خواهد نمود جو سرکوب و اختناق حکومت سرمایه اسلامی بدرجه ای درهم شکسته و فضا را برای اتحاد و همبستگی کارگران و پیشرویهای بیشتر فراهم نماید.

صنایعی که با طرحهای ضد کارگری قرادادهای سفید امضا و شرکتهای پیمانکاری دست بگریبانند با درس گرفتن از این اعتصاب و دستاوردهایش ضروری است که تلاش نمایند شرایط اعتصابهای گسترده تر و همه جانبه تر را فراهم نمایند. شرکت نفت که حکومت شاهنشاهی را با اعتصاب خود و بستن شیرهای نفت به زباله دادنی تاریخ سپرد، یکی از صنایع بزرگی است که سالها است کارگران آن با قراردادهای سفید امضا و شرکتهای پیمانکاری دست و پنجه نرم می کنند. رژیم سرمایه داری جمهوری اسلامی به علت ترس و وحشت از این صنایع کلیدی و نقش بر جسته آنها در انقلاب 57 آگاهانه در طول این سه دوره حکومت ننگین اش تلاش دراتمیزه نمودن کارگران نفت نموده است. با استفاده از طرحهای ارتجاعی قراردادهای سفید امضا و شرکتهای پیمانکاری کارگران را در رعب و وحشت از دست دادن شغل شان نگه داشته ودر نظر دارد امکان هر تحرک و اعتراضی را از آنها سلب نماید. این اقدام رژیم چیزی جز ایجاد تفرقه و پراکندگی بین کارگران ندارد و هدفش ممانعت از متحد شدن کارگران است.

وجهِ مشخصه ی نوع استخدام نیروی کار توسط شرکت های پیمانکاری عبارت است از موقتی بودن قرارداد استخدامی، خواه قرارداد به صورت پیمانی باشد که کارگران پیمانی را به مدت کمتر از یک سال به استخدام درمی آورد، و خواه به صورت قرارداد موقت که کارگران را برای یک تا شش ماه به کار می گیرند. وجه اشتراک این نوع قرارداد کار در این است که کارگران را از امنیت شغلی بی بهره می سازد. این پروژه های موقت سازی نیروی کار نه تنها دستمزدها را بمیزان قابل توجهی تقلیل داده است بلکه کارگران عملا از مزایای مسکن، استخدام، ساعات کاری روزانه، میزان مرخصی سالانه، ایمنی محیط کار وغیره محروم شده اند. قانون کار ارتجاعی جمهوری اسلامی نه فقط به انعقاد قراردادهای موقت رسمیت می دهد بلکه زمینه های اخراج کارگران در قرارداد موقت را از جنبه ی حقوقی بسیار سهل کرده است. نکته قابل ملاحظه در رابطه با این شرکتهای پیمانکاری این است که خود این شرکتها در دست دولت میباشند. کارفرما در واقع همان دولت بدون درگیر شدن مستقیم با کارگران بطور غیرمستقیم نظارت و کنترل کامل بر کارگران را داشته و قوانین ارتجاعی و ضد انسانی را از طریق قراردادهای سفید امضا و بکارگیری شرکتهای پیمانکاری را بر آنها اعمال می نماید. نکته عظیمت اعتصاب کارگران بندر ماهشهر افشاء و خاتمه دادن به اجحاف و استثمار وحشیانه ای است که حکومت سرمایه داری اسلامی از اصلاح طلبان و لیبرالها گرفته تا دولت نظامیان احمدی نژاد بیش از سه دهه است بر طبقه کارگر ایران روا داشته، و میلیونها انسان را از حداقل حقوق انسانی محروم ساخته اند. کارگران اعتصابی بندرماه شهر نیاز به حمایت و پیوستن هر چه وسیعترهم طبقه ایهایشان از جمله کارگران شرکت نفت دارند که سالها است با بکارگیری قراردادهای سفید وشرکتهای پیمانکاری وضعیتی سخت و دشواری را دارا میباشند.

با اتحاد و همبستگی صنایع کلیدی، کارخانه ها و محلهای کار در ایران و تدوام گسترش این نوع اعتصابات می توان پوزه جمهوری اسلامی را بخاک مالید. تدوام این اعتصابات نیاز به حمایت و همبستگی جنبش کارگری جهانی با طبقه کارگر ایران را دارد. امروز تدوام دستاوردهای این اعتصاب مهم نیاز مبرم و عاجل به حمایت مالی دارد. این را کارگران پتروشیمی بندر ماهشهر به عنوان یکی از اولویتهای مهم در دستور کار این اعتصاب با ایجاد صندوق مالی و کمیته اعتصاب قرار داده اند. ضرورت حمایتهای مالی به این دلیل حائز اهمیت میباشد که اگر کارگران اعتصابی از نظر مالی از طریق هم طبقه ایهایشان، دوستداران جنبش کارگری و جنبش کارگری جهانی حمایت شوند، می توانند به اعتصابشان تا پیروزی کامل ادامه داده و توطئه های رژیم برای درهم شکستن اعتصابشان را از طریق فشار مالی خنثی نمایند. معضل مالی و چگونگی برخورد با آن بویژه در هدایت هر اعتصاب و به نتیجه رساندن آن از اهمیت و توجه بالایی بر خوردار است. بهمین دلیل پیشبرد این اعتصاب و پیامدهای بعدی آن مستلزم ضرورت و توجه همه جانبه تری از طرف تمام کارگران و انسانهای آزادیخواهی است که درانتظار جامعه ای برابر و بدور از ستم و استثمار میباشند. امروز کارگران پتروشیمی بندر ماهشهر با اعتصاب شکوهمند خود و با اتکاء به نیروی طبقاتیشان از سردمداران آن میباشند. کمک به ایجاد صندوقهای مالی اعتصاب وظیفه هر انسان شریف و آزاده ای میباشد که قلبش برای رهایی انسان و جامعه ای بدور از ستم و بردگی می تپد. ما کانون دوستداران کارگران سوسیالیست خود را در این حرکت بزرگ با شما رفقای کارگر همراه و همگام دانسته و از هر گونه حمایت سیاسی و مالی در پیشبرد این امر مهم قصور نخواهیم کرد.

پر توان باد اعتصاب کارگران پتروشیمی بندر ماهشهر

زنده باد اتحاد و همبستگی طبقه کارگر

نابود باد حکومت سرمایه داری جمهوری اسلامی

کانون دوستداران کارگران سوسیالیست

5 اکتبر 2011

kargaranesocialist.blogspot.com

kanonedostdaran@gmail.com

Facebook: kanone dostdaran

Twitter: kanonedostdaran

کارگران زندانی و تمامی زندانیان سیاسی فقط با گسترش مبارزه متحدانه آزاد می شوند!

2011-09-28T09:11:00.000-07:00

کارگران زندانی و تمامی زندانیان سیاسی

فقط با گسترش مبارزه متحدانه آزاد می شوند!

بیدادگاه رژیم جمهوری اسلامی سرمایه داری در تبریز 4 نفر ازفعالین کارگری و فعالین اجتماعی را به زندانهای طویل مدت محکوم نموده است. این احکام در حالی صادر می شوند که تودههای به جان آمده در تبریز و دیگر شهرهای آذربایجان بر علیه اجحافات، فقر و گرانی تطاهرات کرده و تعدادی زندانی شده اند. این احکام در شرایطی صادر می گردند که رضا شهابی کارگر شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه ماهها است که در حالت بلاتکلیف و شکنحه جسمی و روحی نگه داشته اند. این احکام در موقعیتی صادر می گردند که علی نجاتی کارگر و یکی از اعضای هئیت مدیره سندیکای کارگران هفت تپه به اتهام یک جرم دو باره حکم یک سال حبس می گیرد.

بیدادگاه رژیم مثل همیشه اتهام و جرم کارگران و فعالین را نیز مخالفت با نظام و تشکیل گروههای مخالف نظام اعلام کرده است، و اما، کارگران و فعالین کارگری همگی یک جرم دارند و آن هم دفاع از حقوق انسانی خود و همطبقه ای هایشان می باشد.

فعالین کارگری محکوم شده و مدت محکومیت آنها عبارتند از شاهرخ زمانی به 11 سال، محمد جراحی به 5 سال، نیما پور یعقوب به 6 سال و ساسان واهبی وش به 182 روز زندانی تعزیزی محکوم شده اند.

نهادهای همبستگی با جنبش کارگری درایران- خارج کشور ضمن محکومیت حکم زندان این 4 فعال و دیگر فعالین کارگری و فعالین دیگر جنبش های اجتماعی که در زندان و تحت شکنجه بوده و یا به اخاذی های مالی بعنوان جریمه نقدی و وثیقه های چندین میلیونی محکوم شده اند، یک کمپین سراسری و همه جانبه یک ماهه را برای حمایت و دفاع از این عزیزان و خانواده هایشان از اول اکتبر2011 تا آخر این ماه اعلام کرده است. همه احزاب، سازمانها، نهادهای کارگری و مدافع کارگران را به همراهی با این مبارزه فرا می خوانیم. ما فعالین کارگری متشکل در این نهادها باور داریم که یک مبارزه متحدانه و همبسته همان طورکه در موارد متعدد قبلی توانسته است، اکنون نیز می تواند، رژیم حامی سرمایه و سرکوبگر اسلامی و قوه قضائیه بی آرویش را رسوا تر نموده، وادر بعقب نشینی کرده و آزادی کارگران و فعالین را تضمین کند. در دنیای نابرابر و کارگرکش کنونی و بویژه در ایران تحت سلطه رژیم سرکوبگر جمهوری اسلامی فقط مبارزه متشکل و متحد علیه سرمایه داری و دولت هایش ضامن آزادی و رهائی است. باور داریم که در ایران نیز طبقه کارگر متشکل در تشکل های طبقاتی و توده ای خویش پایان دهنده زندان، شکنجه، اعدام و کلن نظم موجود اجتماعی است. برای کمک و یاری رساندن به این مبارزه، در جهت آزادی کارگران زندانی با هر توانی که داریم بکوشیم.این یک گام واقعی در جهت سرنگونی رژیم جمهوری اسلامی سرمایه داری است.

خواهان آزادی فوری و بی قید و شرط کارگران زندانی

و تمامی زندانیان سیاسی هستیم!

به کمپین ماه اکتبر برای آزادی کارگران زندانی بپیوندید!

نهادهای همبستگی با جنبش کارگری در ایران – خارج کشور

nhkommittehamahangi@gmail.com

http://nahadha.blogspot.com/

boltanxaberi@gmail.com

http://www.youtube.com/user/NahadhayHambastegy

کانون همبستگی کارگران ایران و کانادا –kanonhambastegi@gmail.com

ـ كميته همبستگى با جنبش كارگرى ايران- استراليا proletarianunite@gmail.com
- کمیته دفاع از کارگران ایران – نروژ cdkargari@gmail.com
- همبستگی سوسیالیستی با کارگران ایران – فرانسه sstiran@yahoo.fr
- کانون همبستگی با کارگران ایران – فرانکفورت و حومه kanoonhf_2007@yahoo.de
- کانون همبستگی با جنبش کارگری ایران – هانوفر kanon.hannover@yahoo.de
- کمیته همبستگی کارگران ایران و سوئد isask@comhem.se
- کانون همبستگی با کارگران ایران – گوتنبرگ kanounhambastegi@gmail.com
- انجمن کارگری جمال چراغ ویسی info@ijcwa.com
- شبکه همبستگی کارگری iranwsn@fastmail.fm
- کمیته حمایت از کارگران ایران تورنتو کانادا toronto_committee@yahoo.ca

کانون همبستگی با کارگران در ایران – ایالت نورد راین وستفالن (آلمان) solidarity.labor@googlemail.com

iran.turkey.workers@gmail.com کمیته همبستگی کارگران ایران و ترکیه

اتحاد چپ ایرانیان - واشنگتنleftalliance@yahoo.com

نهاد همبستگی با جنبش کارگری ایران هامبورگ Kargar61@web.de

پیام به کارگران مبارزمکزیک

2011-09-28T09:09:00.000-07:00

پیام به کارگران مبارزمکزیک

رفقا، درودهای گرم وصمیما نه ما را بپذ یرید. متاسفیم ازا ینکه بعلت بعد مسا فت امکا ن

شرکت د رنشست شما را نداریم. ولی ازهمین راه دور دل ما با شما ست وموفقیتهای بیشتر

شما را خواهانیم. ماهیت سرما یه داری درهمه جا یکسان ا ست یعنی سود آ وری بیشتر و

غا رت دسترنج کا رگرا ن. شما به مبا رزه با این ماهیت سرما یه د اری برخا سته اید وبه

موفیتها ئی دست یافته اید. این موفقیت شما یک پیروزی برای پرولتاریای جهانی است .

کا رگرا ن د را یرا ن بما نند کا رگرا ن مکزیک ا زاستثما روستم رنج فرا وا ن میبرند. فشا ربر
کا رگرا ن د را یران چنان زیاد ا ست که د رجها ن کم سا بقه میبا شد. عدم پرداخت دستمزدها
حتی بیش ا زیکسال، عدم بیمه های اجتماعی، د ستمزدهای ناچیز یک سوم زیرخط فقر، بیکار
سا زی مداوم و....زند گی کا رگرا ن ا یرا ن را تهد ید میکند. تشکیل ا تحا د یه مستقل کا رگر ی
ممنوع ا ست و د و ا تحا د یه کا رگری مستقل که د رپی همت کا رگرا ن ا یجا د شده بود ند، غیر
قا نونی اعلا م وفعا لین آ ن دستگیر و زندا نی شد ه ا ند. د رحا ل حاضر دهها فعا ل کا رگری به
سا لها ی طولا نی زند ا ن محکوم شد ه اند. د رهمین ما ه فعا لین کا رگری، شاهرخ زما نی و محمد جرا حی به یا زده وشش سا ل حبس محکوم شده اند. نزد یک به د و سا ل ا ست که رضا شها بی عضوهیا ت مد یره سندیکا ی مستقل ا توبوسرا نا ن تهران بدون محاکمه زندا نی شده ا ست .
ما ، نهادهای همبستگی با جنبش کا رگری د رخا رج ا زا یرا ن ، دفا ع ا زمبا رزا ت کا رگرا ن
ایرا ن وجلب افکارعمومی جها نی را بمنظور حما یت ازخواستهای کارگران ایران وهمچنین پرولتاریای جهانی ازجمله وظا یف خود قرارد اد ه ایم وهرهمکاری وهمیاری د راین زمینه را
خوش آ مد میگوئیم .
رفقا ، گفتنی ها بین شما وما د رباره مبارزات ومشکلا ت کارگری وراهیابی مشترک درمقابله با سرمابه داری بسیار است ولی با توجه به زمان محد ود نشست شما به همین کوتاه بسند ه میکنیم
و امید وا ریم که ما را ازتجا رب وموفقتها ی خود مطلع سازید.
پیروز با د مبا رزه مشترک وجهانی کا رگرا ن
نهادهای همبستگی با جنبش کارگری در ایران – خارج کشور
nhkommittehamahangi@gmail.com
http://nahadha.blogspot.com/
boltanxaberi@gmail.com
http://www.youtube.com/user/NahadhayHambastegy
کانون همبستگی کارگران ایران و کانادا –kanonhambastegi@gmail.com
ـ كميته همبستگى با جنبش كارگرى ايران- استراليا proletarianunite@gmail.com
- کمیته دفاع از کارگران ایران – نروژ cdkargari@gmail.com
- همبستگی سوسیالیستی با کارگران ایران – فرانسه sstiran@yahoo.fr
- کانون همبستگی با کارگران ایران – فرانکفورت و حومه kanoonhf_2007@yahoo.de
- کانون همبستگی با جنبش کارگری ایران – هانوفر kanon.hannover@yahoo.de
- کمیته همبستگی کارگران ایران و سوئد isask@comhem.se
- کانون همبستگی با کارگران ایران – گوتنبرگ kanounhambastegi@gmail.com
- انجمن کارگری جمال چراغ ویسی info@ijcwa.com
- شبکه همبستگی کارگری iranwsn@fastmail.fm
- کمیته حمایت از کارگران ایران تورنتو کانادا toronto_committee@yahoo.ca
کانون همبستگی با کارگران در ایران – ایالت نورد راین وستفالن (آلمان) solidarity.labor@googlemail.com
iran.turkey.workers@gmail.com    کمیته همبستگی کارگران ایران و ترکیه
   اتحاد چپ ایرانیان - واشنگتنleftalliance@yahoo.com
نهاد همبستگی با جنبش کارگری ایران هامبورگ Kargar61@web.de

ماه اکتبر2011، ماه کمپین آزادی کارگران زندانی

2011-09-28T08:50:00.000-07:00

زندانهای رژیم سرمایه داری اسلامی

مملو از کارگران زندانی است!

ماه اکتبر2011

ماه کمپین آزادی

کارگران زندانی

رژیم ضد کارگر در ایران به وحشیانه ترین شکلی با زندانیان سیاسی رفتار کرده و

شکنجه های جسمی و روحی قرون وسطائی علیه زندانیان سیاسی اعمال میکند.

رژیم ضد کارگر در ایران احکام سنگین و سالها بازداشت برای کارگران زندانی صادر کرده و

شروط و وثیقه های سنگینی برای آزادی موقتی کارگران تصویب می کند.

نهادهای همبستگی با جنبش کارگری در ایران – خارج کشور

ماه اکتبر را ماه کمپین سراسری برای آزادی تمامی کارگران زندانی و زندانیان سیاسی اعلام میکند.

همه کارگران و فعالین کارگری، سازمانها، تشکلها ، گروهها و ... را فرامیخوانیم که به هرشکل و

با هر توانی که دارند به این کمپین سراسری ماه اکتبر پیوسته و

برای آزادی کارگران زندانی یاری رسانند.

آزادی فوری و بدون قید وشرط تمامی کارگران زندانی و تمامی زندانیان سیاسی را خواهانیم!

تشکل یابی کارگران رمز پیروزی است!

نهادهای همبستگی با جنبش کارگری در ایران – خارج کشور nhkommittehamahangi@gmail.com

http://nahadha.blogspot.com/

boltanxaberi@gmail.com

http://www.youtube.com/user/NahadhayHambastegy

اتهام زنی و تفتیش عقاید به شیوه بهرام رحمانی

2011-09-22T14:36:00.000-07:00

در روز 13 سپتامبر یک نوشته بشدت هستیریک از آقای بهرام رحمانی در سایتهای اینترنتی منتشر شد. ایشان پلمیک بین دو فعال کارگری کمیته هماهنگی کمک به ایجاد تشکل های کارگری آقایان بهزاد سهرابی و بهروز خباز که اکنون در خارج کشور حضور دارند مورد بهانه قرار داده، با فحاشی و اتهامات بشدت ناروا و پلیسی از مرز چهره ها و فعالین محبوب و سوسیالیست گذشت، و هدف خود را گرایش سوسیالیستی قرار داد. در دیدگاه عنان گسیخته آقای رحمانی هیچ منطق سیاسی وجود ندارد، ایشان مدتها است به جریان حاشیه ای تبدیل شده است، وبا چرخیدن به راست و ادغامش در کمپینی که مدتها در نهان و آشکار در تلاش است که بیشترین ضربه را از اتهام زنی و افترا گرفته تا ترور شخصیتی به فعالین گرایش سوسیالیستی بزند، این افتخار را پیدا کرده که در صف مقدم این کمپین قرار بگیرد و پیشرفت پروژه اش را با دفاع از فرقه حکمتیست، جریان لغو کار مزدی و حقه‌ی سیاه بی خطر بودن سولیداریتی سنتر درامر تخریب گرایش سوسیالیستی پیش ببرد.

در دستگاه فکری رحمانی سیاستی حاکم است، که هیاهو، تفتیش عقاید و لجن پراکنی را جایگزین استدلال سیاسی می نماید. غافل از اینکه این حملات هستیریک وی چهره و منظور واقعی اش را بیشتر نمایان می کند. او اکنون اوقات خود را در سیاست این چنین پرمی کند که با این هرزه گویها به سازمانها، کانونهای و چهره های سوسیالیستی، تلاش برای ترور شخصیت چهره های شناختۀ شدۀ آن را "فعالیت سیاسی" وانمود کند. تا آنجا که به کانون دوستداران " کارگران سوسیالیست" بر می گردد، این ترفندها کمترین تأثیری در مبارزه ما و نیز پیشروی گرایش سوسیالیستی کارگری نخواهند داشت، چرا که فعالیت های ما مخاطبان و فعالان سیاسی ای را هدف دارد که در عرصۀ سیاست جدی هستند، از هیاهو و جوسازی تأثیر نمی گیرند، و برخورد سیاسی عقلانی و استدلالی را از هوچی گری و لجن پراکنی به سادگی تمیز می دهند.

کانون دوستداران "کارگران سوسیالیست" بعنوان یک نهاد سوسیالیستی برای پیشروی و رسیدن به اهداف خود که همانا کمک به پیشروی گرایش سوسیالیستی کارگران در داخل کشور است بیرحمانه در مقابل هر حرکت راست و ارتجاعی قد علم نموده، ودر این راه سعی خواهد نمود تنها خود را درگیر در مسائلی سازد که بتواند موانع سر راه این پیشروی را کنار بگذارد و در کنار آن انتقاد و بحث های انتفادی خود را به گرایشات دیگر بدور از هیاهو و فحاشی مطرح سازد.

کانون دوستداران کارگران سوسیالیست

بیستم سپتامبر 2011

اگر تصاویر نگفتند، ما شعار می دهیم

2011-09-19T13:58:00.000-07:00

مجموعه را از اینجا دریافت کنید

مجموعه پوستر های انقلابی و اعتراضی به همراه تعدادی گزارش هنر شهری از گذشته

انتشار: خلاف جریان

نمایشی دیگراز قدرت جنبش کارگری (اول ماه مه 1390)

2011-09-11T00:44:00.000-07:00

اول ماه مه 1390 در ایران جنبش کارگری قدمهای محکمی برداشت. در مراکزو شهرهای مختلف کارگران کم و بیش به اشکال گوناگون به برگزاری مراسمها، گردهمائی ها و تظاهرات پرداختند و نیز در بخشی از مراکز کار و کارگاهها کارگران موفق به برگزاری اعتصاب ، اعتصاب 5 دقیقه ای شدند که این خود می تواند سر آغاز اعتصابات سیاسی وبه نوبه خود نقطه قوت اول ماه امسال بود. گسترش این امر می تواند در سازماندهی کارگری و امر ایجاد تشکل های کارگری به مثابه موتور مبارزات کارگران علیه سرمایه داری نقش داشته باشد ، این اعتصابات را سنت نموده و گسترش بخشیم و صفوف مبارزه طبقاتی کارگران را فشرده تر کنیم. همچنان که سنت دیرینه جنبش کارگری در سطح جهانی بوده است که طی آن طبقه کارگر در مقابل دولتهای حاکم برای به ثبت رساندن روز کارگر و طرح مطالبات سیاسی و اجتماعی خود به کار برده است.

امسال نیزرژیم جمهوری اسلامی مثل همیشه با زور و خشونت به کارگران برخورد کرد و در مقابل با قهرطبقاتی کارگران روبه روشد، البته که جمعی از کارگران توسط مزدوران رژیم دستگیرشدند، ولی کارگران می دانند که در هر مبارزه ای و بویژه درشرایط دیکتاتوری حاکم بر جوامعی چون ایران هزینه هم هست. طبقه کارگر زمانی که متحدانه و بعنوان یک طبقه به میدان بیاید، هزینه برای مبارزین اش کم شده و درعوض این سرمایه و دولت اش که هزینه اش بیشتر می شود.

امسال اما، بیش از سال های قبل نیروهای بورژوائی واز جمله راست ترین اپوزیسیون به پای بوسی طبقه کارگر آمده بود و ریاکارانه به انتشار اطلاعیه ها یی در رابطه با این روز و نقش کارگران پرداخت، جنایتکاران ضد کارگری که خود در سرکوب، تجاوز، دستگیری، شکنجه، زندانی ، اعدام ، فقر ، بیکاری و بیخانمانی کارگران نقش مهمی داشته اند. چپ غیرکارگری هم مانند همیشه از بیرون گود، فراخوان و دستورعمل و برنامه ریزی روزانه خود را در حوالی اول مه برای گرفتن یارگیری و اظهار وجود در آن فریاد کرد.این چپ، تنها آلترناتیوش یا پیوستن کارگران به سازمان وحزبشان است و یا اینکه اتحاد احزاب و سازمانها را به عنوان تنها راه رهایی فریاد میزنند.

اول مه امسال تاکید دوباره ای به ستیز طبقاتی با سرمایه داران و صاحبان سرمایه و دولت حامی آنها بود.این دعوت به نبرد و ستیز طبقاتی در زمانی است که سرمایه داران بوسیله ولی فقیه شان، برای خالی تر نمودن سفره خالی طبقه کارگر و استثمار هر چه بیشتر کارگران وزحمتکشان جامعه، امسال را جهاد اقتصادی اعلام نموده اند.

اول ماه مه های چند سال گذشته نشان داده است که جنبش کارگری اشکال متنوع اعتراض و مبارزه را به کار گرفته است. در همین سطح میتوان به جرات گفت که طبقه کارگر در مسیر پیشروی گام برداشته و ابتکار و تنوع در فعالیتها، نشان از گامهای جدی در آینده را نوید میدهد. با انتشاراولین بیانیه شورای برگزاری اول ماه مه همراه با 8 مطالبه عاجل جنبش کارگری و منشور مطالبات کارگری از طرف کمیته های کارگران سوسیالیست داخل کشور، سیل عظیمی از خواستها و مطالبات طرح شده و نیز بیانیه ها و اطلاعیه های اول مه بسیاری صادرشدند. اول مه 90 پربارترین دوره از لحاظ طرح مطالبات کارگری و خواسته های عاجل کارگران وجنبش کارگری است. جمعها و محافل مختلف کارگری علنن مطالبات و خواسته های خود را در این روز به نام خود منتشر نمودند.

تجربه امسال نیزتاکید دوباره ای بود از ضرورت ادامه کاری شورای برگزاری اول ماه مه که ایجاد آن خود گامی مهم برای جنبش کارگری است و نمیتوان آن را نا دیده گرفت. تجربه همین چند سال گذشته، متحد شدن تشکلهای مختلف حول مطالبات کارگران درایران و فراخوان اعتراض و تجمع در اول مه نشان از بلوغ و رشد فعالین کارگری است و پایه پیوند های محمکتری را پی ریزی میکند. اول مه، روز جهانی کارگر تنها یک روزبرای برگزاری آکسیون و تظاهرات نیست، اول مه روز نمایش قدرت است، کارگران در صف متحد طبقاتی اراده و مشت خود را در این روز به طبقه سرمایه دار نشان میدهند و خواست های خود را در برابر سرمایه داران و دولت هایشان بیان کرده و نیز به جامعه می گویند که اراده متحد و جمعی آنها رهائی بخش همه می تواند باشد.

ماهها قبل و بعد از اول ماه مه می بایست سرسختانه کوشید تا روز نبرد پرزور تر و آماده تر به میدان آمد. برگزاری اول مه، برگزاری یک آکسیون نیست که با یک گزارش ژورنالیستی و چند عکس، فارغ از وظیفه شده ومنتظر برگزاری اول ماه مه سال دیگرشد. برای تحلیل و جمع بندی و بازبینی از نکات مثبت و کمبودها ضروری است که تعمق کرد و با وقت و حوصله به آن پرداخت، زیرا که تحلیل و جمع بندی از حرکت هر اول ماه مه، شروعی است برای اول مه سال آتی، تا بتوان پربارتر، مستحکمتر و موثرتر به میدان آمد.

بعد از تحلیل و باز بینی و جمع بندی اول مه امسال، بیوقفه ضروری است که به سازماندهی اول مه سال 91 ودردستورکار گذاشتن وتدارکات مورد نیاز و ارتقاء اعتراض و مبارزه یکدست تر و سراسری تر روی آورد. دست آوردهای امسال فراوان است و برعکس کسانی که تصور میکنند که چون درشهر ویا پارک تجمعی برگزار نشد پس این عقب گرد نسبت به سالهای قبل است، چنین تحلیلهایی یک کار ژورنالیستی و اظهارنظر سطحی است. در جامعه ای که برای دریافت خبر و گزارش از محلهای کار، کارگاهها و کارخانه ها نیاز است که دقت امنیتی کرد و نیاز به زمان بیشتری است و بعلاوه هنوز ظرفی که فعالین و کارگران برای تماس و خبردهی لازم دارند، در دست نیست، مشکل دوچندان است و برای یک تحلیل درست باید تعمق بیشتری کرد تا بتوان اظهار نظر مفید برای پیشروی را، با احساس مسئولیت بیشتری بیان نمود.

کماکان ضروری است به اول مه امسال، سبک و سنت پایه ای و کلاسیک جنبش کارگری که به نمایش گذاشته شد، توجه داشت. این وظیفه کارگران و فعالین کارگری است که در این مدت کم، چند ماهی که باقی مانده تا اول مه 91 بکوشند تا محلهای کار، کارگاهها و کارخانه های بیشتری با توجه به شرایط شان به برگزاری اعتصابات در این روز پرداخته و این روز را به روز اعتصاب عمومی کارگران برای بیان مطالبات اقتصادی، سیاسی و آلترناتیو اجتماعی کارگران تبدیل نمایند.

امسال نیزکارگران و تشکلهای موجود به درست قطعنامه های اول مه خود را رو به جامعه طرح نمودند و آلترناتیوی را ارائه کردند که تمامی مطالبات سیاسی و اقتصادی توده های زحمتکش این جامعه در آن گنجانده شده بود. این مسئله بلوغ و پیشروی کارگران در اداره و هدایت جامعه را به نمایش گذاشت.

در شرایطی که مردم در اعتراضات و جنبش عمومی که این دو سه ساله اخیر به میدان آمده و با توجه به اوضاع وخیم اقتصادی میلیونها زحمتکش، نا امنی اجتماعی و ... و نیزمبارزات انقلابی منطقه اوج دوباره اعتراضات محتملتر شده و مسئولیت سنگینتری بر دوش کارگران و تشکلهای کارگری گذاشته شده تا که در هدایت و رهبری و به ثمر رساندن این جنبش شرکت فعالتری داشته باشند. جنبش اعتراضی عمومی در عمل نشان داده است که دیگر توهمی به جناحهای مختلف بورژوازی و دست اندرکاران رژیم و دوستداران استثمارگران و کارفرمایان ندارند. این جنبش نیاز به طبقه ای دارد که نان و آزادی، مسکن و بهداشت، بیمه های اجتماعی عمومی، حقوق مکفی بازنشستگان، از میان بردن تبعیض، ستم و استثمار و ... را با حضور همه توده ها که هم خود قانونگذار و هم مجری قانون باشند را پی ریزی و تضمین کند. این طبقه، طبقه ای نیست جز طبقه کارگر. آری این طبقه می تواند رهائی بخش باشد، از اینرو نیازمندی عمده اش سازمان یابی و بویژه سازمانیابی در ارگانهای طبقاتی اش هست. این را بیش از هر تئوری و جهان بینی ای مبارزه طبقاتی موجود در منطقه در حال حاضر اثبات می کند. تمامی امور جامعه در تمامی سطوح به کارگران و تشکلهایش و کل این طبقه مربوط و درحیطه مسئولیت طبقه کارگراست. ایجاد نهادها و تشکلهای محلی حول مطالبات از قبیل نان، مسکن، بهداشت، آموزش و آزادی... گامهایی برای دخیل شدن و دخیل کردن جامعه برای خواسته های آنی خود و نیز آماده شدن برای مبارزات موثرتر آتی در مقابل نظام حاکم است.

امسال خبر برگزاری اعتصاب در چندین مرکز کار و کارگاهها گزارش شد و این خود نمونه شروع حرکت سراسری و یکدست تر برای اول مه سال آتی است. بخشی از کارگران سلاح اعتصاب را به کار گرفتند تا بتوانند در اول مه همراه با سیل عظیم اول مه در سطح جهانی خواسته ها و مطالباتشان را اعلام کنند. سلاح اعتصاب برای جنبش کارگری ایران ناشناخته نیست. کارگران از این حق بدرست بارها استفاده کرده و میکنند، روزی نیست که خبر اعتصاب و اعتراض نباشد. شورای برگزاری اول مه برای این حرکت لازم است که در تماس روتین با تمامی تشکلها، کمیته ها و محافل کارگری بوده و با انتقال تجارب و شور ومشورت هرچه بیشتر پایه های محکمی برای اعلام یک اعتصاب عمومی را پی ریزی کند. اعتصاب سراسری دراول مه 91 میتواند توازون قوا را بیشتر به نفع کارگران تغییر دهد و توقف تولید را با خواسته ها ومطالبات فراتری سازمان دهد.

اعتصاب در روز اول ماه مه و برای روز اول مه بدرست یک اعتصاب سیاسی است و عمومی شدن اینچنین اعتصاباتی شروع و آماده باش ای است برای نبردهای آتی واز میان بردن نظام و سیستمی باشد که جز سود و باز هم سود از طریق ستم و استثمار اکثریت توده ها با استفاده از تمامی ابزارهای سرکوبش در مانیفستش موجود نیست.

شورای برگزاری اول مه با سپری شدن اول مه کارش به اتمام نمی رسد بر عکس زمانی برای جمع بندی گزارشات و بحث حول آن می بایست اختصاص داد تا بتوان بر کمبودها و موانع غلبه نموده و سطح فعالیتهای آتی را ارتقاء داد . برای اول ماه مه های موفق و تاثیر گذار نیاز به کار پایه ای تر، سازمانیافته تر و دخیل کردن هر چه بیشتر کارگران در آن است.

وسعت دادن به اعتصابات سیاسی دراول مه ضروری و لازم است که در دستورکارفعالین کارگری باشد و با بحث و تبادل نظرهر چه بیشتردر محلهای کار، کارگاهها و کارخانه های بیشتری این اعتراض سراسری قابل دسترس است. دخیل کردن هر چه بیشتر کارگران در این امر مهم ضروری است، هر فعال کارگری در محل بهتر از هر کسی میداند که به چه شکل و روشی میتوان این فعالیت را به پیش برد.

شورای برگزاری اول مه برای عملی کردن مطالبات قطعنامه اول مه، نیاز به طرح و نقشه عمل تعطیل ناپذیر دارد و تا رسیدن به این مطالبات علاوه بر کار مستمر در درون محلهای کار، توده های کارگروزحمتکش را باید که نیروی عملی کردن این مطالبات بداند.

شهریور 1390